14 maja w Sali Senatu Pałacu Kazimierzowskiego odbyła się uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego prof. Adamowi Danielowi Rotfeldowi – wybitnemu ekspertowi w zakresie spraw międzynarodowych, pracownikowi Wydziału „Artes Liberales” UW.

– To wielki dzień dla UW. Bardzo się cieszymy, że możemy dziś podziękować Panu Profesorowi za jego wybitny dorobek, uznawany w skali międzynarodowej, za jego szlachetność i znaczący wpływ na rozwój Uniwersytetu. Jest dla mnie honorem powiedzieć że Senat UW na wniosek Wydziału Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych przyznał prof. Adamowi Danielowi Rotfeldowi to najwyższe uniwersyteckie wyróżnienie jednogłośnie. Pan Profesor jest naukowcem, którego każdy uniwersytet w każdym miejscu na świecie chciałby mieć u siebie – powiedział prof. Alojzy Z. Nowak, rektor Uniwersytetu Warszawskiego

25 lutego 2026 roku Senat UW podjął uchwałę w sprawie nadania prof. Adamowi Danielowi Rotfeldowi tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego. Uroczystość nadania tytułu odbyła się 14 maja w Sali Senatu na Kampusie Głównym. W wydarzeniu wzięli udział m.in. Radosław Sikorski, wiceprezes Rady Ministrów i minister spraw zagranicznych, prof. Andrzej Szeptycki, podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, recenzenci dorobku prof. Adama D. Rotfelda – prof. Marek Belka, prof. Andrzej Mania i prof. Hanna Suchocka – a także Michael Schudrich, naczelny rabin Polski.

Prof. Alojzy Z. Nowak, rektor UW, wręczył również prof. Adamowi D. Rotfeldowi Medal Uniwersytetu Warszawskiego.

W służbie pokoju

Prof. Adam Daniel Rotfeld jest ekspertem w zakresie współczesnego prawa międzynarodowego. Poza wkładem w rozwój badań nad stosunkami międzynarodowymi oraz pokojem przez lata był zaangażowany w służbę publiczną zarówno na szczeblu krajowym, jak i światowym. Był m.in. dyrektorem Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem i członkiem Rady Konsultacyjnej Sekretarza Generalnego ONZ ds. Rozbrojenia. Współprzewodniczył Polsko-Rosyjskiej Grupie do Spraw Trudnych. Brał też udział w pracach Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Zasiadał w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego. W 2005 roku był ministrem spraw zagranicznych. Jest autorem ponad 20 monografii, redaktorem naukowym i współautorem około 50 prac zbiorowych i 400 studiów oraz esejów w periodykach ogólnopolskich i światowych. Wykładał na uczelniach w Austrii, Japonii, Chinach Rosji, Niemczech, Norwegii, Szwajcarii, Szwecji, Finlandii, Nowej Zelandii, Australii, Ukrainie i Stanach Zjednoczonych. Pracuje na Wydziale „Artes Liberales” UW, pod którego auspicjami zainicjował konwersatoria pt. Spotkania na Dobrej. W ostatnich latach zajmuje się głównie problemami kształtowania się nowego porządku międzynarodowego.

Podczas uroczystości nadania tytułu doktora honoris causa laudację wygłosił promotor prof. Roman Kuźniar z Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW.

– Znajomość z prof. Rotfeldem jest doświadczeniem człowieczeństwa w najlepszym jego wydaniu. Doceniam honor i przywilej, którym obdarzył mnie mój macierzysty uniwersytet, powierzając mi rolę promotora prof. Adama Daniela Rotfelda, za co Senatowi UW bardzo dziękuję – powiedział prof. Kuźniar w trakcie swojego przemówienia.

– Mamy do czynienia z postacią wyjątkową, uczonym, który nie tylko analizował rzeczywistość międzynarodową, ale także miał realny wpływ na jej kształt. Jego wiedza i doświadczenie znajdowały bezpośrednie zastosowanie w praktyce stosunków międzynarodowych. Jako wiceminister spraw zagranicznych, a następnie minister spraw zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej Pan Profesor wniósł do polskiej dyplomacji kulturę dialogu, strategiczne myślenie oraz przekonanie, że polityka zagraniczna wymaga nie tylko skuteczności, ale również odpowiedzialności – dodała prof. Katarzyna Kołodziejczyk, dziekan Wydziału Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych.

Polska niezbędna dla Europy

Prof. Rotfeld wygłosił podczas uroczystości wykład, w którym odniósł się do bieżących spraw międzynarodowych. Zdaniem profesora mamy do czynienia ze schyłkiem układu sił ukształtowanego po II wojnie światowej. Badacz poruszył także kwestie związane z tradycją dyplomacji i przywództwa światowego oraz  roli Polski na mapie Europy i świata.

 – Dla państw należących do europejskich wspólnot – Unii Europejskiej, Rady Europy, OBWE, a w szczególności Paktu Północnoatlantyckiego (NATO) – sprawą priorytetową staje się wypracowanie wspólnej strategii, w której wartości będą zajmować równie ważne miejsce, jak siła, czyli potencjały i interesy narodowe. Zagrożone są bowiem nie tylko dobra materialne, ale takie egzystencjalne fundamenty, jak wartości duchowe, do których należy poczucie tożsamości, kultura i styl życia (…). Poszukiwanie nowych rozwiązań powinno być adekwatne do ryzyka i zagrożeń. Polską racją stanu jest to, by przekonać na nowo Polaków, że nasz interes narodowy wymaga w obliczu nowych zagrożeń przezwyciężenia wewnętrznej partyjnej polaryzacji. Wymaga takiego wzmocnienia bezpieczeństwa gospodarczego i militarnego, by Polska stała się państwem niezbędnym dla Europy i całej społeczności międzynarodowej.