Uniwersytet Warszawski Historia

Menu podstrony

  • XIX

    • 1816

    • 1817

    • 1818

    • 1821

    • 1822

    • 1826

    • 1828

    • 1830

    • 1857

    • 1862

    • 1863

    • 1867

    • 1869

    • 1870

    • 1872

    • 1894

  • XX

    • 1911

    • 1913

    • 1915

    • 1918

    • 1921

    • 1923

    • 1927

    • 1929

    • 1935

    • 1939

    • 1944

    • 1945

    • 1950

    • 1958

    • 1968

    • 1982

    • 1989

    • 1989

    • 1996

    • 1997

    • 1999

  • XXI

    • 2001

    • 2002

    • 2004

    • 2005

    • 2006

    • 2007

    • 2008

    • 2010

    • 2011

    • 2012

    • 2013

XIX

Królewski Uniwersytet Warszawski

Losy Uniwersytetu od samego początku były nierozerwalnie związane z historią samej Warszawy i do pewnego stopnia, z historią całej Rzeczypospolitej, która w wyniku rozbiorów dokonanych przez ościenne mocarstwa – Prusy, Austrię i Rosję – pod koniec XVIII wieku na przeszło stulecie zniknęła z mapy Europy. Nadzieje na odrodzenie państwa przyszły już w pierwszych dekadach XIX wieku. Przyniosły ją najpierw czasy napoleońskie, a następnie Kongres Wiedeński. Namiastką polskiej państwowości stało się najpierw Księstwo Warszawskie (1807-1813), a od 1815 roku, będące częścią imperium rosyjskiego, Królestwo Polskie.

 

Początki Uniwersytetu wiążą się z dwiema szkołami z epoki napoleońskiej – Szkołą Prawa z 1808 roku i założoną rok później Szkołą Lekarską. Obydwie szkoły, z czasem przekształcone w dwa ważne wydziały Uniwersytetu, miały kształcić specjalistów potrzebnych w codziennym funkcjonowaniu Księstwa Warszawskiego. Wielkimi orędownikami utworzenia Uniwersytetu byli hr. Stanisław Potocki, minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego i ksiądz Stanisław Staszic. Akt erekcyjny Uniwersytetu wydał car Rosji i król Polski Aleksander I 19 listopada 1816 roku. Odtąd Uniwersytet zaczął funkcjonować pod kierownictwem Rady Ogólnej ze Stanisławem Staszicem na czele. Oficjalna nazwa uczelni otwartej 14 maja 1818 roku brzmiała: Królewski Warszawski Uniwersytet.

 

Pierwszym rektorem uczelni został ks. Wojciech Anzelm Szweykowski. Godłem UW stał się orzeł z gałązkami wawrzynu i palmy w szponach, otoczony pięcioma gwiazdami symbolizującymi pięć wydziałów. Oprócz wydziałów Prawa i Lekarskiego w skład nowo powstającego Uniwersytetu weszły wydziały Filozoficzny, Teologiczny oraz Nauk i Sztuk Pięknych. Łączna liczba studentów uczelni stopniowo zbliżyła się do 800. Profesorów było 40-50.

 

Akademia Medyko-Chirurgiczna i Szkoła Główna

Klęska powstania listopadowego, jednego z najważniejszych przejawów walki o niepodległość narodu polskiego, w którym masowy udział wzięli studenci uczelni, przesądziła o zamknięciu uczelni. Zaledwie piętnaście lat po utworzeniu Uniwersytet przestał istnieć, a rok później większość jego zbiorów wywieziono do Petersburga.

 

Z biegiem lat wskrzeszenie w Warszawie wyższej uczelni typu uniwersyteckiego stawało się koniecznością. Chwilowa liberalizacja w Rosji umożliwiła w 1857 roku uzyskanie zgody na otwarcie w Warszawie polskiej uczelni – Akademii Medyko-Chirurgicznej. Dzięki staraniom margrabiego Aleksandra Wielopolskiego do Akademii pięć lat później dodano Wydziały Prawa i Administracji, Filologiczno-Historyczny i Matematyczno-Fizyczny, a tym samym reaktywowano Uniwersytet. Uroczyste otwarcie uczelni, która nosiła teraz nazwę Szkoły Głównej, nastąpiło 15 listopada 1862 roku, a pierwszym jej rektorem został Józef Mianowski.

 

Udział studentów Szkoły Głównej w powstaniu styczniowym, kolejnym wielkim zrywie patriotycznym, sprawił, że uczelnię zamknięto w 1869 roku.  Jej krótkie istnienie wywarło jednak wielki wpływ na tworzącą się wówczas polską inteligencję. Spośród 3000 studentów, którzy przez kilkanaście lat studiowali w Warszawie, wielu weszło później w skład polskich elit społecznych, przyczyniając się do rozwoju kraju i podtrzymania narodowej świadomości w najtrudniejszym okresie niewoli, do początku XX wieku.

 

Cesarski Uniwersytet Warszawski

Miejsce zlikwidowanej Szkoły Głównej zajął Cesarski Uniwersytet – uczelnia z wykładowym językiem rosyjskim. Wśród 1500-2000 studentów Polacy stanowili 60-70%, co nadal miało wielkie znaczenie dla nauki i kultury narodowej. Większość profesorów Uniwersytetu przyjechała jednak z Rosji.

 

W 1905 r., pod hasłem walki o polski uniwersytet, został ogłoszony bojkot rosyjskiej uczelni. Udział Polaków wśród studiujących w Warszawie spadł poniżej 10%, a większość dotychczasowych studentów wyjechała do innych uniwersytetów. Cesarski Uniwersytet przetrwał do 7 lipca 1915 roku.

 

Uniwersytet Warszawski w latach 1915-1918W sierpniu 1915 wojska rosyjskie opuściły Warszawę, a ich miejsce zajęły wojska niemieckie. Władze niemieckie zezwoliły na utworzenie polskojęzycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Uroczysta inauguracja odrodzonego Uniwersytetu odbyła się 15 listopada 1915 roku w obecności niemieckiego gubernatora, generała Hansa von Beselera. Przywrócono wówczas dawne godło Uniwersytetu, a uczelnia zyskała większą samodzielność. Do studiów na Uniwersytecie po raz pierwszy też zostały dopuszczone kobiety. Pierwszym rektorem odrodzonej uczelni został uwielbiany przez młodzież dr Józef Brudziński.

 

Uniwersytet był jedną z pierwszych legalnie działających instytucji narodowych. Stosunkowo niewielu wykładowców (36-53) miało do czynienia z szybko rosnącą liczbą studentów. W ciągu czterech lat wzrosła ona z 1000 do 4500, przede wszystkim na wydziałach: prawa, filozoficznym (który łączył dyscypliny humanistyczne i matematyczno-przyrodnicze) oraz lekarskim.

 

Uniwersytet w latach 1918-1939

Po odzyskaniu przez Polskę w 1918 roku niepodległości Uniwersytet po raz pierwszy w swojej historii mógł rozwijać się w warunkach wolności nauki i nauczania. Władze wszystkich szczebli pochodziły z wyboru. Wydziały miały decydujący wpływ na program nauczania i powoływanie profesorów. Jedynie finanse były kontrolowane przez władze państwowe. W krótkim czasie okazało się możliwe stworzenie uczelni, w której wiele dyscyplin uzyskało poziom europejski. Wielka w tym zasługa wybitnych profesorów, Polaków, którzy przenieśli się do Warszawy z uniwersytetów Rosji, Galicji i Europy Zachodniej.

 

Na początku lat 30. Uniwersytet Warszawski był już największym polskim uniwersytetem z 250 profesorami i docentami oraz 10 000 studentów. Liczba wydziałów wzrosła do ośmiu, zaczęły powstawać instytuty, grupujące katedry i zakłady z poszczególnych dyscyplin naukowych. Finanse i warunki lokalowe nie nadążały jednak za potrzebami. Panowała wielka ciasnota, a uczelnia wzbogaciła się tylko o kilka gmachów (Auditorium Maximum, budynki medycyny, fizyki i chemii). Pensje profesorów wynosiły 200% przeciętnej płacy pracownika umysłowego i 400%płacy górnika. Trzy czwarte studentów utrzymywało się z własnej pracy zarobkowej. Tylko 3% pobierało stypendia. 70% studentów pochodziło spoza Warszawy, ale tylko co siódmy mógł liczyć na miejsce w akademiku. Roczna opłata za studia była równa miesięcznej pensji pracownika umysłowego.

 

Uniwersytet w latach 1939-1945

Po zajęciu stolicy przez wojska hitlerowskie Uniwersytet Warszawski, podobnie jak inne uczelnie, został zamknięty. Wielu pracowników, mimo grożącej im kary śmierci, nie przerwało jednak zajęć. Stopniowo powstawał – unikatowy w skali ogólnoświatowej – uniwersytet podziemny, na którego zajęcia w 1944 roku uczęszczało prawie 300 pracowników naukowych i 3500 studentów.

 

Nim skończyła się ponura noc okupacji, przyszły dla Warszawy i jej Uniwersytetu pełne heroizmu i nadziei dni Powstania Warszawskiego. Zabytkowy zespół Uniwersytetu stał się terenem zaciekłych walk powstańców ze zgrupowania „Krybar”.

 

Wojenne straty uczelni były ogromne. Budynki uczelniane uległy zniszczeniu w 60%, a zbiory w 70-80%. Szczególnie niepowetowane były jednak straty osobowe.

 

Uniwersytet po 1945 roku

Uniwersytet wznowił działalność w 1945 roku. Od końca lat czterdziestych nastąpiła odgórna stalinizacja uczelni. Na fali odwilży po 1956 roku odżyło życie akademickie. W większości dyscyplin udało się odbudować swobodę nauczania i badań.

 

Narastająca krytyka ustroju politycznego Polski doprowadziła w marcu 1968 roku do wystąpień studenckich stłumionych przez milicję. W wyniku tych wydarzeń, a także antysemickiej kampanii rozpętanej przez władze, Uniwersytet stracił wielu pracowników i studentów. Część z nich została zmuszona do emigracji z kraju. Uniwersytet pozostał jednak ośrodkiem niezależnej myśli, z którego wyszło wielu wybitnych intelektualistów, znaczna część opozycji politycznej, a także reformatorów w obozie władzy. Uniwersytet jest instytucją, której przedstawiciele walnie przyczynili się do odzyskania przez Polskę pełnej suwerenności, by następnie, po roku 1989, efektywnie współkształtować nową rzeczywistość.

1. Ks. Wojciech Szweykowski 1818-1831
2. Józef Karol Skrodzki 1831
3. Józef Mianowski 1862-1869
4. Piotr Aleksiejewicz Ławrowski 1869-1873
5. Mikołaj Michajłowicz Błagowieszczeński 1873-1883
6. Mikołaj Aleksiejewicz Ławrowski 1884-1890
7. Iwan Piotrowicz Szczełkow 1891-1893
8. Paweł Iwanowicz Kowalewskij 1894-1896
9. Grigorij Eduardowicz Zenger 1897-1899
10. Gieorgij Gieorgiejewicz Uljanow 1899-1903
11. Piotr Aleksiejewicz Ziłow 1904-1905
12. Jefim Fiedorowicz Karski 1905-1910
13. Iwan Mikołajewicz Trepicyn 1910-1913
14. Sergiusz Iwanowicz Wiechow 1914-1915
15. Józef Brudziński 1915-1917
16. Antoni Kostanecki 1917-1919
17. Stanisław Józef Thugutt 1919-1920
18. Jan Karol Kochanowski 1920-1921
19. Jan Mazurkiewicz 1921-1922
20. Jan Łukasiewicz 1922-1923; 1931-1932
21. Ignacy Koschembahr-Łyskowski 1923-1924
22. Franciszek Krzyształowicz 1924-1925
23. Stefan Pieńkowski 1925-1926; 1933-1936; 1945-1947
24. Bolesław Hryniewiecki 1926-1927
25. Ks. Antoni Szlagowski 1927-1928
26. Gustaw Przychocki 1928-1929
27. Tadeusz Brzeski 1929-1930
28. Mieczysław Michałowicz 1930-1931
29. Józef Ujejski 1932-1933
30. Włodzimierz Antoniewicz 1936-1939
31. Jerzy Modrakowski 1939
32. Franciszek Czubalski 1947-1949
33. Jan Wasilkowski 1949-1952
34. Stanisław Turski 1952-1969
35. Zygmunt Rybicki 1969-1980
36. Henryk Samsonowicz 1980-1982
37. Kazimierz Albin Dobrowolski 1982-1985
38. Klemens Szaniawski 1984
39. Grzegorz Białkowski 1985-1989
40. Andrzej Kajetan Wróblewski 1989-1993
41. Włodzimierz Siwiński 1993-1999
42. Piotr Węgleński 1999-2005
43. Katarzyna Chałasińska-Macukow 2005-2012
44. Marcin Pałys od 2012

 

1.

1921
Oswald Balzer
Wydział Filozoficzny

2.

1921
Jan Baudouin de Courtenay
Wydział Filozoficzny

3.

1921
Józef Bilczewski
Wydział Teologii Katolickiej

4.

1921
Edmund Dalbor
Wydział Teologii Katolickiej

 

 

5.

1921
Samuel Dickstein
Wydział Filozoficzny

6.
1921
Benedykt Dybowski
Wydział Filozoficzny
7.
1921
Ferdynand Foch
Wydział Prawa i Nauk Politycznych
członek Akademii Francuskiej, Marszałek Francji
8.
1921
Emil Godlewski
Wydział Filozoficzny
9.
1921
Herbert Hoover
Wydział Prawa i Nauk Politycznych
Prezydent USA
10.
1921
Aleksander Kakowski
Wydział Teologii Katolickiej
Arcybiskup Warszawski
11.
1921
Jan Kasprowicz
Wydział Filozoficzny
12.
1921
Adam Kryński
Wydział Filozoficzny
13.

1921
Józef Piłsudski
Wydział Lekarski

14.
1921
Achilles Ratti
Wydział Teologii Katolickiej
15.
1921
Władysław Stankiewicz
Wydział Lekarski
16.
1921
Władysław Szcześniak
Wydział Teologii Katolickiej
17.

1921
Wilson Thomas Woodrow
Wydział Prawa i Nauk Politycznych

18.

1923
Stanisław Michalski
Wydział Filozoficzny

19.

1924
Tadeusz Browicz
Wydział Lekarski

20.

1924
Jan Łukasiewicz
Wydział Filozoficzny

 

21.

1928
Jan Nepomucen Łoś
Wydział Humanistyczny

22.

1928
Jan Michał Rozwadowski
Wydział Humanistyczny

 23.

1929
Tadeusz Banachiewicz
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
astronom, profesor UJ

24.

1929
Henryk Berthélemy
Wydział Prawa

25.

1929
Piotr Bonfante
Wydział Prawa

26.

1929
Emile Bourgeois
Wydział Prawa
Sorbona, nauki polityczne

27.

1929
Aleksander Brückner
Wydział Humanistyczny

28.

1929
Henryk Capitant
Wydział Prawa
Uniwersytet – Paryż

29.

1929
Rafael Garafalo
Wydział Prawa

30.

1929
Franciszek Gény
Wydział Prawa

31.

1929
Lord Hanworth of Hanworth
Wydział Prawa

32.

1929
Slott Jakób Brown
Wydział Prawa

33.

1929
Kazimierz Twardowski
Wydział Humanistyczny
filozofia

34.

1930
Emil Borel
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy

35.

1930
Juliusz Bursche
Wydział Teologii Ewangelickiej

36.

1930
Otto Strandmann
Wydział Prawa
Naczelnik Państwa Estońskiego

37.

1930
Tadeusz Zieliński
Wydział Humanistyczny

38.

1931
Bogdan Hutten-Czapski
Wydział Lekarski

39.

1931
Antoni Julian Nowowiejski
Wydział Teologii Katolickiej

40.

1931
Ignacy Paderewski
Wydział Humanistyczny

41.

1931
Aleksander Schoeneich
Wydział Teologii Ewangelickiej

42.

1933
Sebastian Charléty
Wydział Humanistyczny
Rektor Uniwersytetu w Paryżu

43.

1933
Bronisław Dembiński
Wydział Humanistyczny

44.

1934
Jan Kračala
Wydział Teologii Ewangelickiej

45.

1934
Bolesław Limanowski
Wydział Humanistyczny
historyk, działacz polityczno-społeczny

46.

1934
Dymitr Pompeiu
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
matematyk

47.

1934
Jerzy Tzitzéica
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
matematyk

48.

1935
Ludwik De Brogile
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
fizyka, Sorbona

 

50.

1935
Homan Balint
Minister Oświaty Węgier

51.

1935
Paweł Montel
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
matematyk, Sorbona

52.

1935
Eberhard Vischer
Wydział Teologii Ewangelickiej
teolog, Uniwersytet Bazylea

53.

1936
Arnand Denjoy
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
matematyk, Sorbona

54.

1936
Ignacy Mościcki
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
chemia, Prezydent RP

55.

1937
Angelescu Constantinow
Wydział Lekarski
Minister Oświaty Rumunii

56.

1938
Józef Beck
Wydział Humanistyczny
filozofia, Minister Spraw Zagranicznych

57.

1938
Edward Śmigły-Rydz
Wydział Lekarski
Marszałek Polski

58.

1939
Borys III (król Bułgarii)
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy
dyplom nauk przyrodniczych wręczony w Sofii

59.

1939
Leopold Staff
Wydział Humanistyczny,
poeta, filozofWykaz doktoratów honoris causa
Uniwersytetu Warszawskiego (od 1946 roku)

60.

26 VI 1946
Robert H. Jackson – dr prawa,
Sędzia Sądu Najwyższego
Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej
promował: Stanisław Śliwiński

61.

24 IX 1948
Bohumil Bydzovsky – dr matematyki,
profesor i rektor Uniwersytetu im. Karola w Pradze
promował: Wacław Sierpiński

62.

26 X 1949
Jozef Hromadka – dr historii,
profesor teologii ewangelickiej,
dziekan Wydziału Uniwersytetu im. Karola w Pradze
promował: Tadeusz Manteuffel

63.

27 V 1950
Jaroslav Heyrovsky – dr chemii,
profesor elektrochemii Uniwersytetu im. Karola w Pradze
promował: Wojciech Świętosławski

64.

21 X 1950
Rafał Taubenschlag – dr prawa,
promował: Włodzimierz Kazubski

65.

20 XI 1950
Fryderyk Joliot-Curie – dr fizyki,
profesor fizyki Uniwersytetu w Paryżu
promował: Stefan Pieńkowski

66.

7 XII 1951
Franciszek Fiedler – dr historii,
polityk
promował: Tadeusz Manteuffel

67.

22 V 1952
Edward Čech – dr matematyki,
emerytowany profesor matematyki Uniwersytetu im. Karola w Pradze
promował: Wacław Sierpiński

68.

16 III 1957
Maria Dąbrowska – dr filologii polskiej,
pisarka
promował: Julian Krzyżanowski

69.

26 IV 1958
Hugo Steinhaus – dr matematyki,
profesor matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego
promował: Wacław Sierpiński

70.

14 V 1958
Jan Rypka – dr filologii orientalnej,
profesor filologii orientalnej Uniwersytetu im. Karola w Pradze
promował: Ananiasz Zajączkowski

71.

14 V 1958
Holvdan Koth – dr historii,
profesor historii gospodarczej Uniwersytetu w Oslo
promował: Tadeusz Manteuffel

72.

14 V 1958
Pierre Petot – dr prawa,
profesor historii prawa Uniwersytetu w Paryżu
promował: Karol Koranyi

73.

14 V 1958
Jean Piaget – dr psychologii i pedagogiki
profesor psychologii wychowawczej Uniwersytetu w Genewie
promowała: Maria Żebrowska

74.

14 V 1958
Giovanni Maver – dr filologii,
profesor slawistyki Uniwersytetu w Rzymie
promował: Mieczysław Brahmer

75.

14 V 1958
Anatol V. Vienediktov – dr prawa,
profesor prawa cywilnego Uniwersytetu w Leningradzie
promował: Jan Wasilkowski

76.

14 V 1958
Andrej N. Kołmogorov – dr matematyki,
profesor matematyki Uniwersytetu w Moskwie
promował: Wacław Sierpiński

77.

14 V 1958
Cecil Frank Powell – dr fizyki,
profesor fizyki Uniwersytetu w Bristolu
promował: Andrzej Sołtan

78.

30 IV 1959
Achmed Sukarno – dr prawa,
polityk, Prezydent Republiki Indonezji
promował: Manfred Lachs

79.

11 V 1959
Kazimierz Tymieniecki – dr historii,
profesor historii Polski Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu
promował: Stanisław Arnold

80.

9 III 1960
Niels Bohr – dr fizyki,
profesor fizyki Uniwersytetu w Kopenhadze
promował: Wojciech Rubinowicz

81.

10 VI 1960
Marcel Cohen – dr filologii,
profesor semitystyki w Ecole des Langues Orientales Vivantes w Paryżu
promował: Ananiasz Zajączkowski

82.

5 X 1960
Roman Grodecki – dr historii,
profesor historii Polski Uniwersytetu Jagiellońskiego
promowała: Natalia Gąsiorowska-Grabowska

83.

11 V 1962
Stanisław G. Strumilin – dr ekonomii politycznej,
profesor ekonomii Uniwersytetu w Moskwie
promował: Oskar Lange

84.

12 X 1962
Lawrence Dudley Stamp – dr geografii,
profesor geografii Uniwersytetu w Londynie
promował: Stanisław Leszczycki

85.

4 III 1964
Urho Kaleva Kekkonen – dr prawa,
Prezydent Republiki Finlandii, polityk
promował: Jerzy Jodłowski

86.

27 IV 1964
Leopold Boissier – dr prawa,
profesor prawa Uniwersytetu w Genewie,
Prezes Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża
promował: Manfred Lachs

87.

8 VI 1964
Michał Kalecki – dr ekonomii,
profesor ekonomii politycznej
Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie
promował: Oskar Lange

88.

18 XI 1965
Karol Krejči – dr historii,
profesor historii literatury polskiej Uniwersytetu im Karola w Pradze
promował: Julian Krzyżanowski

89.

24 X 1966
Petko Stainov – dr prawa,
profesor prawa Uniwersytetu w Sofii
promował: Jerzy Starościak

90.

24 IV 1967
Fernand Braudel – dr historii,
profesor College de France,
Prezydent VIo Section de l’Ecole Pratique des Hantes Etudes w Paryżu
promował: Aleksander Gieysztor

91.

14 V 1970
Kazimierz Kumaniecki – dr filologii klasycznej,
profesor Wydziału Filologii Polskiej i Słowiańskiej UW
promowała: Lidia Winniczuk

92.

8 VI 1971
Andrzej Piontkowski – dr prawa,
profesor Instytutu Państwa i Prawa Akademii Nauk ZSRR
promował: Igor Andriejew

93.

1 XII 1971
Jarosław Iwaszkiewicz – dr filologii polskiej,
literat
promował: Jan Zygmunt Jakubowski

94.

12 IV 1972
Lew Andrejewicz Arcimowicz – dr fizyki,
profesor, kierownik Katedry Fizyki Atomowej Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie
promował: Jerzy Pniewski

95.

20 VI 1972
Josef Broz Tito – dr nauk politycznych,
Prezydent Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii,
Przewodniczący Związku Komunistów Jugosławii
promował: Remigiusz Bierzanek

96.

13 IV 1973
Henryk Łowmiański – dr historii,
profesor historii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu
promował: Aleksander Gieysztor

97.

30 VI 1973
Witold Lutosławski – dr muzykologii,
kompozytor
promowała: Zofia Lissa

98.

30 VI 1973
Ian Naismith Sneddon – dr matematyki,
profesor matematyki Uniwersytetu w Glasgow
promował: Witold Nowacki

99.

21 VIII 1973
Ruben Iwanowicz Awaniesow – dr filologii,
profesor, kierownik Katedry Języka Rosyjskiego Uniwersytetu w Moskwie
promował: Witold Doroszewski

100.

21 VIII 1973
Hans Holm Bielfeldt – dr filologii słowiańskiej,
profesor Uniwersytetu Humboldta w Berlinie
promował: Przemysław Zwoliński

101.

21 VIII 1973
Piotr Dinekow – dr filologii słowiańskiej,
profesor Uniwersytetu w Sofii
promował: Józef Magnuszewski

102.

21 VIII 1973
Zbigniew Folejewski – dr filologii słowiańskiej,
profesor University of British Columbia w Vancouver (Kanada)
promował: Jan Zygmunt Jakubowski

103.

9 XII 1974
Jerzy Spława-Neyman – dr matematyki,
profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley
promował: Stanisław Turski

104.

15 I 1975
Eugeniusz Sergiejew – dr geologii,
profesor Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie
promował: Witold Cezariusz Kowalski

105.

15 I 1975
Kazimierz Secomski – dr ekonomii,
Przewodniczący Komitetu Nauk Ekonomicznych PAN
promowała: Zofia Morecka

106.

15 I 1975
Leon van Hove – dr fizyki,
Europejski Ośrodek Badań Jądrowych CERN – Genewa
promował: Jerzy Pniewski

107.

24 VIII 1976
Michaił Borysowicz Chrapczenko – dr filologii,
członek rzeczywisty Akademii Nauk ZSRR
promował: Antoni Semczuk

108.

30 III 1977
Marian Danysz – dr fizyki,
członek rzeczywisty PAN
promował: Andrzej Wróblewski

109.

13 VI 1977
Frederick Elvyn Jones – dr prawa,
Lord Kanclerz – Przewodniczący Izby Lordów,
Minister Sprawiedliwości Wielkiej Brytanii
promował: Jerzy Bafia

110.

12 VII 1977
Kurt Waldheim – dr prawa,
Sekretarz Generalny ONZ
promował: Witold Czachórski

111.

25 VIII 1977
Mohammad Reza Pahlavi Aryamehr – dr prawa,
Szach Iranu
promował: Remigiusz Bierzanek

112.

25 VIII 1977
Farah Pahlavi – dr historii sztuki,
małżonka Szacha Iranu
promował: Stanisław Kałużyński

113.

20 IX 1977
Nikołaj Nikołajewicz Bogolubow – dr fizyki,
profesor Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie
promował: Józef Werle

114.

19 XII 1977
Włodzimierz Trzebiatowski – dr chemii,
członek rzeczywisty PAN
promował: Włodzimierz Kołos

115.

15 V 1978
Stanisław Mazur – dr matematyki,
członek rzeczywisty PAN
promował: Bogdan Bojarski

116.

24 V 1978
Mieczysław Szerer – dr prawa,
b. Sędzia Sądu Najwyższego
promował: Jerzy Bafia

117.

6 VI 1979
Jan Szczepański – dr socjologii,
członek rzeczywisty PAN
promował: Stefan Nowakowski

118.

13 IX 1979
Eric Henry Stoneley Burhop – dr fizyki,
profesor University College London
promował: Jerzy Zakrzewski

119.

3 X 1979
Konstantin Aleksiejewicz Saliszczew – dr geografii,
profesor Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie
promował: Bogodar Winid

120.

20 V 1980
Jean Rivero – dr prawa,
profesor Université de Paris II
promował: Zygmunt Rybicki

121.

3 VII 1981
Witold Nowacki – dr nauk matematycznych,
profesor dr nauk technicznych, członek rzeczywisty PAN
promował: Zbigniew Olesiak

122.

1 XII 1982
Wiktor Kemula – dr chemii,
członek rzeczywisty PAN
promował: Zbigniew Galus

123.

15 XII 1982
Karol Sterling – dr historii,
emerytowany profesor Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Nowojorskiego
promował: Jan Białostocki
(dyplom został wręczony 8 VI 1989 r.)

124.

19 XI 1985
Bolesław Kolasa – dr prawa administracyjnego,
profesor Duquesne University (Pittsburg, USA)
promował: Roman Głowacki

125.

5 VI 1986
Raul Prebish – dr ekonomii politycznej,
profesor Uniwersytetu w Buenos Aires
promował: Antoni Kukliński

126.

19 XI 1986
Sandro Pertini – dr nauk politycznych,
senator, Prezydent Republiki Włoskiej w latach 1978-85
promował: Jan Baszkiewicz

127.

14 X 1987
Marian Mięsowicz – dr fizyki,
profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
promował: Jerzy Pniewski

128.

18 XI 1987
Stanisław Leszczycki – dr geografii,
profesor Uniwersytetu Warszawskiego,
założyciel Instytutu Geograficznego UW
promował: Jerzy Kondracki

129.

30 V 1988
Maurice Duverger – dr prawa konstytucyjnego,
profesor zwyczajny Uniwersytetu w Paryżu
promował: Stanisław Ehrlich

130.

17 I 1989
Hans Adolf Jacobsen – dr nauk politycznych,
profesor i Dyrektor Seminarium Nauk Politycznych
Uniwersytetu w Bonn
promował: Franciszek Ryszka

131.

2 V 1989
Astrid Lindgren – dr literaturoznawstwa,
pisarka
promowała: Irena Wojnar

132.

11 V 1989
Carmine Romanzi – dr mikrobiologii,
profesor Uniwersytetu w Genui,
Prezydent Konferencji Rektorów Europejskich
promował: Władysław J.H. Kunicki-Goldfinger

133.

13 V 1989
Giulio Andreotti – dr filologii klasycznej,
Prezydent Centro Ciceroniano w Rzymie, Senator,
Minister Spraw Zagranicznych Republiki Włoskiej
promował: Jerzy Axer

134.

30 V 1989
Robert Zajonc – dr psychologii,
profesor University of Michigan (USA)
promował: Stanisław Mika

135.

14 VI 1989
Stefan Grzybowski – dr prawa cywilnego,
emerytowany profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
promował: Witold Czachórski

136.

10 X 1989
Giuseppe Vecchi – dr muzykologii,
profesor Uniwersytetu w Bolonii
promował: Aleksander Gieysztor

137.

26 VI 1990
Graziella Allergi Fillipini – dr chemii,
profesor Uniwersytetu w Padwie
promował: Jerzy Tadeusz Wróbel

138.

11 VI 1990
Dan Rostenkowski – dr prawa finansowego,
Członek Kongresu USA
promował: Andrzej Stelmachowski

139.

28 IX 1990
Louis Le Guillou – dr literaturoznawstwa,
profesor Uniwersytetu w Brest (Francja)
promował: Jerzy Parvi

140.

29 XI 1990
Jack Fliderbaum – dr historii,
biznesmen, donator z Londynu
promował: Jerzy Tomaszewski

141.

26 IV 1991
Roman Schnur – dr prawa międzynarodowego,
profesor Uniwersytetu w Tybindze
promował: Karol Sobczak

142.

2 V 1991
Zbigniew Brzeziński – dr nauk politycznych,
profesor Uniwersytetu Johna Hopkinsa w Waszyngtonie
promował: Franciszek Ryszka

143.

9 V 1991
Andrzej Stanisław Ciechanowiecki – dr historii sztuki,
powstaniec, żołnierz AK, Kurier Rzeczypospolitej
promował: Aleksander Gieysztor

144.

18 VI 1991
Jan Karski [Kozielewski] –dr historii najnowszej,
powstaniec, żołnierz AK, Kurier Rzeczypospolitej
promował: Jerzy Holzer

145.

21 V 1992
Luigi Labruna – dr prawa cywilnego,
profesor Uniwersytetu w Neapolu
promował: Witold Wołodkiewicz

146.

1 VI 1992
Pierre Levéque – dr historii starożytnej,
profesor Uniwersytetu Besançon
promowała: Izabella Bieżuńska-Małowist

147.

3 VI 1992
Piotr Słonimski – dr biologii molekularnej,
profesor Uniwersytetu Paryż VI
promował: Wacław Gajewski

148.

14 I 1993
Jacub Goldberg – dr historii nowożytnej,
profesor Uniwersytetu Hebrajskiego,
badacz osadnictwa w Polsce środkowej XVI-XVIII w.,
badacz dziejów i kultury Żydów w Polsce
promował: Antoni Mączak

149.

19 XI 1993
Jacques Le Goff – dr historii antycznej,
profesor Ecole des Hautes Etudes en Sciences w Paryżu
promował: Henryk Samsonowicz

150.

19 XI 1993
Jacov Grigoriewicz Sinaj – dr matematyki,
profesor Akademii Nauk w Moskwie
promował: Karol Krzyżewski

151.

21 XII 1993
Krzysztof Penderecki – dr muzykologii,
kompozytor
profesor Akademii Muzycznej w Krakowie
promowała: Zofia Helman

152.

27 I 1994
Władysław Kuraszkiewicz – dr filologii,
językoznawca, członek rzeczywisty PAN,
emerytowany profesor Uniwersytetu
im. A. Mickiewicza w Poznaniu
promował: Janusz Siatkowski

153.

10 III 1994
Henryk Mikołaj Górecki – dr muzykologii,
kompozytor,
profesor Akademii Muzycznej w Katowicach
promowała: Anna Czekanowska-Kuklińska

154.

19 XI 1994
George Dobry CBE QC – dr prawa,
lord, doradca Królowej Wielkiej Brytanii
promował: Jerzy Rajski

155.

12 V 1995
Jean-Marie Andre – dr chemii,
profesor Uniwersytetu w Namur (Belgia)
promował: Lucjan Piela

156.

16 XI 1995
Israel Gutman – dr historii,
Przewodniczący Międzynarodowego Instytutu Studiów nad Holocaustem Yad-Vashem (Jerozolima)
promował: Jerzy Tomaszewski

157.

26 IV 1996
Riccardo Giacconi – dr astronomii,
profesor European Southern Observatory, Monachium
promował: Józef Smak

158.

26 IV 1996
Leonard Searle – dr astronomii,
profesor Observatories of the Carnegie Institution of Washington, Pasadena (USA)
promował: Marcin Kubiak

159.

19 XI 1996
Juliusz Bardach – dr historii,
emerytowany profesor prawa UW
promował: Antoni Mączak

160.

22 XI 1996
Stanisław Dżułyński – dr geologii,
profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
promował: Andrzej Radwański

161.

22 XI 1996
David Shugar – dr fizyki,
doktor biofizyki Uniwersytetu McGill (Kanada)
profesor UW, członek PAN
promował: Bogdan Lesyng

162.

19 XI 1997
Gerard Labuda – dr historii,
profesor historii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu
promował: Aleksander Gieysztor

163.

19 XI 1997
Klaus Zernack – dr historii,
profesor historii Wolnego Uniwersytetu w Berlinie
promował: Marian Wojciechowski

164.

9 III 1998
Lord Ralf Dahrendorf – dr filozofii,
Kolegium Św. Antoniego w Oxfordzie
promował: Jacek Kurczewski

165.

14 XI 1998
Jerzy Giedroyć – dr literaturoznawstwa,
dyplom wręczono w Bibliotece Polskiej w Paryżu
promowała: Jadwiga Puzynina

166.

19 XI 1998
Stanisław Wellisz – dr nauk ekonomicznych,
profesor na Uniwersytecie Columbia (New York)
promował: Wojciech Maciejewski

167.

19 XI 1998
Sante Graciotti – dr literaturoznawstwa,
profesor Uniwersytetu „La Sapienza” w Rzymie
promowała: Alina Nowicka-Jeżowa

168.

19 XI 1999
Daniel Beauvois – dr historii,
historia XIX w. Europy Środkowowschodniej
profesor Uniwersytetu Panthéon-Sorbonne (Paris I)
promowała: Maria Wawrykowa

169.

19 XI 1999
Adam Szpunar – dr prawa,
prawo cywilne
profesor Uniwersytetu Łódzkiego
promował: Tomasz Dybowski

170.

4 IV 2001
Tadeusz Różewicz – dr literaturoznawstwa
pisarz i publicysta,
promował: Tadeusz Drewnowski.

171.

15 XI 2001
Jan Nowak-Jeziorański – dr nauk humanistycznych
Dyrektor Rozgłośni Radia Wolna Europa, publicysta,
promował: Marcin Król.

172.

5 XII 2001
Ihor Ševčenko – dr papirologii
doktor filozofii i literatury,
kultura i literatura bizantyjska,
profesor Harvard University,
promował: Henryk Samsonowicz.

173.

16 V 2002
Dmytro Pawłyczko – dr nauk humanistycznych
poeta ukraiński, tłumacz, polityk, dyplomata
promował: Stefan Kozak

174.

14 X 2002
Jacek Furdyna – dr nauk fizycznych
fizyk, profesor Notre Dame University, Indiana USA
promował: Marian Grynberg

175.

30 X 2002
Mieczysław Porębski – dr nauk historycznych
historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
promowała: Maria Poprzęcka

176.

22 XI 2002
Władysław Bartoszewski – dr nauk historycznych
historyk, publicysta, polityk
promował: Włodzimierz Borodziej

177.

16 V 2003
Marcus Lutter – dr prawa
prawnik,
emerytowany profesor Uniwersytetu w Bonn
promował: Mirosław Wyrzykowski

178.

28 V 2003
Eugenio Barba – dr nauk humanistycznych
reżyser, pedagog i badacz teatru
promował: Zbigniew Osiński

179.

12 VI 2003
Tadeusz Mazowiecki – dr prawa
publicysta, polityk, premier RP w latach 1989-1990
promował: Mirosław Wyrzykowski

180.

7 XI 2003
Luciano Maiani – dr nauk fizycznych
teoria cząstek elementarnych,
profesor Uniwersytetu „La Sapienza” w Rzymie
promował: Andrzej Kajetan Wróblewski

181.

14 XI 2003
Siegmar von Schnurbein – dr nauk historycznych
historia starożytna i archeologia,
profesor Uniwersytetu J. W. Goethego we Frankfurcie
promował: Jerzy Kolendo

182.

3 III 2004
Alasdair Smith – dr nauk ekonomicznych
teoria handlu międzynarodowego,
profesor University of Sussex
promował: Włodzimierz Siwiński

183.

10 III 2004
Abp Desmond Tutu – dr nauk humanistycznych
autorytet moralny, laureat Pokojowej Nagrody Nobla
promował: Jan Milewski

184.

21 X 2004
Václav Havel – dr nauk historycznych
pisarz, polityk, były prezydent Czechosłowacji i Czech
promował: Henryk Samsonowicz

185.

25 V 2005
Andrzej Wajda – reżyser, współtwórca polskiej szkoły filmowej,
zdobywca Oskara za całokształt twórczości
promowała: Małgorzata Szpakowska

 186.

29 VIII 2005
Sir Roger Penrose – matematyk, fizyk,
twórca teorii twistorów,
promował: Andrzej Trautman

187.

26 X 2005
Shmuel Noah Eisenstadt – dr socjologii
socjolog i teoretyk cywilizacji
emerytowany profesor Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie
promował: Jerzy Szacki

188.

3 IV 2006
Anna Wierzbicka – językoznawca, filolog
profesor w Australijskim Uniwersytecie Narodowym
promowała: Jadwiga Puzynina

189.

28 III 2007
Norman Davies – brytyjski historyk Europy związany z Polską,
członek The British Academy oraz członek korespondent Akademii Umiejętności w Krakowie
promował: Henryk Samsonowicz

190.

27 VI 2007
Oskar Anweiler – niemiecki pedagog i historyk oświaty
promował: Wincenty Okoń

191.

31 VII 2007
William G. Dwyer – matematyk, światowej sławy specjalista w dziedzinie topologii algebraicznej
promował: Stefan Jackowski

192.

6 III 2008
Leszek Balcerowicz – specjalista z dziedziny ekonomii, profesor Szkoły Głównej Handlowej
promował: Wojciech Maciejewski

193.

17 VI 2008
Eckart Hien – wybitny znawca prawa administracyjnego, były prezes Federalnego Sądu Administracyjnego RFN
promował: Janusz Trzciński

194.

24 XI 2008
Gerd Meyer – politolog z Instytutu Nauki o Polityce Uniwersytetu w Tybindze; wybitny specjalista w zakresie sowietologii, kultury i psychologii politycznej; zasłużony dla naukowej współpracy polsko-niemieckiej.
promował: Konstanty A. Wojtaszczyk

195.

15 V 2009
Francisco J. Ayala – biolog i filozof z University of California, Irvine; wybitny specjalista w zakresie genetyki procesów ewolucji, ewolucji molekularnej, mechanizmów powstawania gatunków oraz zmienności genetycznej w populacjach
promował: Z. Maciej Gliwicz

196.

7 V 2010
Ivan Čolović – serbski antropolog i etnolog; wybitny specjalista w zakresie tożsamości etnicznej i kulturowej ludności krajów Europy Środkowej i Południowej
promował: Andrzej Mencwel

197.

20 V 2010
Horacio Cerutti-Guldberg – filozof, historyk idei i latynoamerykanista, profesor Universidad Nacional Autónoma de Mexico
promował: Ryszard Paradowski

198.

18 VI 2010

Maria Rostworowski de Diez Canseco – wybitny peruwiański etnohistoryk polskiego pochodzenia, badacz kultur andyjskich
promował: Mariusz Ziółkowski

199.

18 VI 2010
Antony Polonsky – wybitny historyk, specjalista z zakresu stosunków polsko-żydowskich i dziejów polskich Żydów w czasach nowożytnych
promował: Jerzy Tomaszewski

200.

30 VI 2010
Richard Pipes – wybitny historyk i politolog, badacz dziejów Rosji, ZSRR i Europy Wschodniej, a także problematyki bezpieczeństwa globalnego
promował: Henryk Samsonowicz

201.

14 I 2011
Theodor Meron – wybitny prawnik, światowej sławy specjalista w zakresie międzynarodowego prawa humanitarnego, praw człowieka oraz międzynarodowego prawa karnego
promowała: Maria Magdalena Kenig-Witkowska

202.

22 VI 2011
Stanisław Waltoś – jeden z najwybitniejszych polskich prawników, specjalista z zakresu prawa karnego procesowego
promował: Piotr Kruszyński

203.

15 XI 2011
Aaron Ciechanover – wybitny biolog oraz noblista w dziedzinie chemii, szanowany na całym świecie autorytet w dziedzinie biochemii i chemii komórki
promował: Roman Kaliszan

204.

30 XI 2011
Szewach Weiss – były ambasador Izraela w Polsce, izraelski polityk, dyplomata
promował: Marcin Kula

205.

11 I 2012
Hans Hauben – emerytowany profesor zwyczajny historii starożytnej na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu w Leuven, doskonały znawca historii żeglugi, floty hellenistycznej, historii religii
promował: Adam Łukaszewicz

206.

5 VI 2012
Jurij D. Apresjan – profesor Instytutu Języka Rosyjskiego RAN oraz członek Rosyjskiej Akademii Nauk. Zainteresowania naukowe: semantyka leksykalna, składnia, teoretyczna i praktyczna leksykografia, formalne modele języka oraz tłumaczenie maszynowe.
promował: Andrzej Bogusławski

207.

25 VI 2012
Elie Wiesel – laureat Pokojowej Nagrody Nobla, pisarz i dziennikarz, profesor studiów judaistycznych na Uniwersytecie w Bostonie
promował: Henryk Samsonowicz

208.

13 VII 2012
Henryk Skarżyński – wybitny otochirurg, specjalista z zakresu fizjologii i patologii słuchu, inicjator powstania Światowego Centrum Słuchu w Kajetanach
promował: Alojzy Z. Nowak

209.

28 XI 2012
Sir Charles Antony Richard Hoare – jeden z najwybitniejszych twórców informatyki, emerytowany profesor Oxford University
promował: Władysław M. Turski

210.

27 II 2013
Prof. Michael G. Müller – wybitny niemiecki historyk, znawca historii Polski
promował: Wojciech Kriegseisen

211.

21 III 2013
Prof. Oded Stark – wybitny ekonomista, światowej sławy specjalista w dziedzinie ekonomii ludności, rozwoju, pracy i migracji
promował: Tomasz Żylicz

212.

29 X 2013
Prof. Andrzej Białas – wybitny fizyk teoretyk, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
promował: Andrzej Kajetan Wróblewski

213.

6 XI 2013
Prof. Michael Martinek – wybitny niemiecki prawnik, znawca prawa cywilnego, prywatnego międzynarodowego, międzynarodowego prawa handlowego oraz prawa porównawczego
promował: Jerzy Poczobut

214.

5 XI 2014

Prof. Alain Besançon – francuski historyk specjalizujący się w tematyce rosyjskiej, politolog i sowietolog, członek Institut de France oraz Kawalerem Legii Honorowej

promował: Jan Malicki

215.

9 III 2015

Prof. Andrzej Białynicki-Birula – matematyk, twórca warszawskiej szkoły geometrii algebraicznej, która cieszy się międzynarodowym uznaniem

promował: Adrian Langer

216.

8 VI 2016

Prof. Elhanan Helpman – izraelsko-amerykański ekonomista, badacz problematyki handlu międzynarodowego i wzrostu gospodarczego

promował: Andrzej Cieślik

217.

24 VI 2016

Prof. Ewa Łętowska – wybitna znawczyni prawa cywilnego, konstytucyjnego, administracyjnego oraz praw człowieka, miłośniczka i popularyzatorska spektaklów operowych

promował: Marek Safjan

218.

26 IX 2016

Prof. Maciej Lewenstein – fizyk teoretyczny specjalizujący się  m.in. w optyce kwantowej, profesor Katalońskiego Instytutu Nauk Fotonicznych w Barcelonie

promował: Marek Trippenbach

 

 

{{doktorat.rok}}
{{doktorat.imie_i_nazwisko}}
{{doktorat.wydzial}}
{{doktorat.dane_dodatkowe}}

Doktorat honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego stanowi najwyższe wyróżnienie akademickie przyznawane przez uczelnię. Jest nadawany w dowód uznania zasług w dziedzinie nauki, kultury, sztuki i życia społecznego.

 

O nadanie godności występuje rada wydziału. Wniosek jest następnie opiniowany przez komisję rektorską ds. tytułów honorowych. Ostateczną decyzję o nadaniu wyróżnienia podejmuje Senat UW podczas głosowania.

Józef Piłsudski był pierwszym doktorem honorowym Uniwersytetu. Uroczystość wręczenia dyplomu odbyła się 2 maja 1921 roku w Pałacu Kazimierzowskim. Po południu zaproszona przez naczelnika delegacja młodzieży i wykładowców UW przybyła do Belwederu „na kawę”. Spotkanie odbyło się w serdecznej i mniej formalnej atmosferze, ale zostało nagle przerwane. Józef Piłsudski otrzymał bowiem tajną informację o sytuacji na Górnym Śląsku. Za kilkanaście godzin wybuchło tam powstanie.

 

piłsudski

 

 

Naukowcy, nobliści, politycy, artyści

Tytułem doktora honoris causa UW uhonorowano ponad 200 osób. Są wśród nich laureaci Nagrody Nobla: abp Desmond Tutu, Elie Wiesel, Aaron Ciechanover, politycy: Ignacy Mościcki, Vaclav Havel, Szewach Weiss, literaci: Leopold Staff, Maria Dąbrowska, Tadeusz Różewicz oraz kompozytorzy: Krzysztof Penderecki, Witold Lutosławski.