27 lutego odszedł prof. Andrzej Trautman, wybitny fizyk, jeden z najbardziej zasłużonych przedstawicieli polskiej i światowej szkoły teorii względności. Msza święta żałobna zostanie odprawiona 10 marca o godz. 13.00.

Prof. Andrzej Trautman zapisał się w historii nauki przede wszystkim jako ten, który rozstrzygnął jeden z największych dylematów Alberta Einsteina. W 1958 roku, jako młody naukowiec, udowodnił teoretycznie, że fale grawitacyjne nie są jedynie matematyczną ciekawostką, lecz realnym zjawiskiem fizycznym, przenoszą energię i informację, więc mogą zostać wykryte. To właśnie te prace, uzupełnione później o słynne rozwiązania Robinsona-Trautmana opisujące rozchodzące się fale grawitacyjne, stały się jednym z kluczowych fundamentów teoretycznych dla twórców detektorów LIGO i VIRGO, doprowadzając do przełomowego odkrycia fal grawitacyjnych.

Po uzyskaniu tytułu zawodowego magistra-inżyniera na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej rozpoczął studia doktoranckie pod kierunkiem Leopolda Infelda i Jerzego Plebańskiego w Instytucie Fizyki PAN. Po uzyskaniu stopnia doktora nauk fizycznych od 1961 aż do 2004 roku pracował w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego.

Prof. Andrzej Trautman był cenionym wykładowcą i mentorem. Profesor nie tylko budował polską szkołę relatywistyczną na Uniwersytecie Warszawskim, ale był również filarem polskiego życia naukowego jako wieloletni członek rzeczywisty i Wiceprezes Polskiej Akademii Nauk (1978–1980). Był honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Fizycznego. Jego zaangażowanie w prace Komitetu Fizyki PAN oraz licznych rad naukowych wywarło niezatarty wpływ na organizację i prestiż polskiej nauki w trudnych latach przełomu.

Prof. Andrzej Trautman był wielokrotnie wyróżniany za swoją działalność naukową, m.in. Nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Medalem Mariana Smoluchowskiego. Został również odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.