Uniwersytet Warszawski Uniwersyteckie ogrody

Na terenie uniwersyteckim przy Krakowskim Przedmieściu jeszcze w XV wieku funkcjonował folwark. W XVI wieku znajdowały się tu stajnie. Ogród założono dopiero w 1634 roku. W dziewiętnastym stuleciu, w pierwszych latach istnienia Uniwersytetu, na skarpie za Pałacem Kazimierzowskim hodowano marchewkę, sałatę i zioła lecznicze. Dziś nikt już nie uprawia tutaj włoszczyzny, są za to różne egzotyczne odmiany drzew i krzewów, które wraz z zabytkowymi budynkami nadają temu miejscu unikatowy charakter. Do Uniwersytetu należą też dwa ogrody dachowe, jeden z najstarszych botanicznych w kraju oraz zielone tereny wokół wydziałów.

 

Zielono przy Krakowskim Przedmieściu

Na zabytkowym terenie Uniwersytetu Warszawskiego, o powierzchni ponad 55 tys. m² rośnie sto różnych gatunków drzew. Najwięcej roślin zasadzonych zostało w latach 50. Po II wojnie światowej wybierano gatunki szybko rosnące, by uzupełnić braki zieleni.  Jest tu więc sporo topól, klonów i lip. Te ostatnie witają uniwersyteckich gości w szpalerze tuż za bramą. Do niedawna przy Krakowskim Przedmieściu rosły też trzy pomniki przyrody. Został już tylko jeden – korkowiec amurski. Można go zobaczyć w drodze do Dawnej Biblioteki (idąc po prawej stronie). Drzewo ma niemal dwieście lat.

 

Nie brakuje też egzotycznych przybyszów. Jest tulipanowiec, magnolia, miłorząb, grujecznik, metasekwoja czy wiśnia japońska. Wiśnie posadzono w latach 90, najwięcej ich rośnie na zielonym skwerze za budynkiem Wydziału Polonistyki. Tam studenci japonistyki co roku obchodzą święto kwitnącej wiśni – Hanami.

 

Zieleń na zabytkowym terenie tworzy też ponad 120 krzewów. Jedne z bardziej okazałych to różnokolorowe rododendrony rosnące głównie wokół Pałacu Kazimierzowskiego. Są też pachnące wieczorami datury, popularne cebulice, forsycje, irgi, róże, jaśminowce czy lilaki oraz rzadziej spotykane: pięknotki, paleczniki, aralie i barbule. Wiosną pięknie prezentują się też złotokapy, trzy przy Pałacu Kazimierzowskim i jeden na dziedzińcu przy Pałacu Tyszkiewiczów-Potockich.

 

Ogrody ponad ziemią

W 1999 roku Biblioteka Uniwersytecka z budynku na kampusie głównym przeniosła się na Powiśle, na ul. Dobrą. To największy gmach uczelni, jego powierzchnia wynosi 57 tys. m². Biblioteka gromadzi największy w Polsce księgozbiór akademicki. W środku znajduje się ponad 3 mln woluminów. To miejsce nie tylko dla osób spragnionych wiedzy, ale również tych, którzy chcą odpocząć na świeżym powietrzu, bo wokół budynku jest 15 tys. m² zieleni. Dodatkowe 2 tys. porośnięte różnorodną roślinnością znajduje się 16 metrów nad ziemią, na bibliotecznym dachu. Ogród otwarto w 2002 roku. Od tego czasu od wiosny do późnej jesieni jest ogólnodostępny. Podzielony jest na cztery części: złotą, srebrną, karminową i zieloną. W każdej z nich rosną kolorystycznie dobrane gatunki roślin. Z mostków i tarasu widokowego można podziwiać panoramę Warszawy: Stadion Narodowy, Most Świętokrzyski, Wisłę oraz znajdujący się po sąsiedzku ogród na dachu budynku wydziałów lingwistycznych.

Zobacz więcej (BUW)

 

Po sąsiedzku, przy ul. Dobrej 55, od 2012 roku mieści się siedziba wydziałów Lingwistyki Stosowanej i Neofilologii. Zielono jest na dachu, gdzie na ponad 800 m² rosną tawuły w pięciu różnych odmianach oraz powojniki. Rośliny kwitną na żółto, różowo, biało i fioletowo. To nie jedyne miejsce gdzie można odpocząć pod gołym niebem. W budynku znajduje się też dziedziniec germański urządzony na wzór średniowiecznych ogrodów geometrycznych. Cztery symetryczne części oddziela żywopłot z irgi, a w środku rosną tawuły, kwitnące na różowo i biało. To dopiero pierwsza część budynku. W planach jest budowa kolejnej. Gdy gmach będzie skończony wewnątrz budynku znajdą się jeszcze cztery dziedzińce, urządzone w innych stylach: słowiańskim, francuskim, śródziemnomorskim oraz angielskim.

 

Tropiki w centrum Warszawy

Ogród Botaniczny założono prawie 200 lat temu u podnóża skarpy wiślanej, na terenie znajdującym się za Pałacem Kazimierzowskim. Najpierw służył jako herbarium, warzywniak i laboratorium Wydziału Lekarskiego, a później przeistoczył się w park. Dwa lata po powołaniu do życia Uniwersytetu ogród swoją główną siedzibę miał już w Alejach Ujazdowskich, na terenie należącym wcześniej do Łazienek Królewskich.

 

Obecnie jest to najmniejszy, a jednocześnie jeden z najstarszych tego typu parków w Polsce. Namiastka dzikiej przyrody niemal w centrum miasta. Na ponad 5 hektarach powierzchni obejrzeć można ponad 5 tys. gatunków roślin. Niektóre z drzew sadzone były tu ręką założyciela, Michała Szuberta. Jednym z nich jest, uważany za najstarszy okaz, miłorząb dwuklapowy, którego liść w kształcie wachlarza stał się symbolem ogrodu. Zasadzono go w 1824 roku. Między alejkami znajdują się 23 pomniki przyrody, pnącza, w specjalnych basenach są rośliny wodne i błotne, a w alpinarium – górskie. Hodowane są tu też rośliny użytkowe i lecznicze, wiele gatunków róż, których nie można spotkać w naturze i rośliny ozdobne. W szklarni rosną rośliny tropikalne, takie jak bawełna, ananas, trzcina cukrowa, wanilia czy figowiec.

Zobacz także

Przydatne kontakty i linki:

Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

ul. Dobra 56/66

tel.: 22 55 25 178

buw(at)uw.edu.pl

www.buw edu.pl

 

Ogród Botaniczny UW

Aleje Ujazdowskie 4

tel.: 22 55 30 511

ogrod(at)uw.edu.pl

www.ogrod.uw.edu.pl

 

najwyższy – kasztanowiec biały, rośnie na skwerze między Wydziałem Orientalistycznym a Instytutem Archeologii. Mierzy 24 metry,

najgrubsza – topola biała, w obwodzie ma 122 cm i rośnie koło kasztanowca,

najmłodszy – a właściwie najmłodsze, bo pięcioletnie, są dęby kolumnowe przy Auditorium Maximum,

najstarszy – miłorząb dwuklapowy, zasadzony 190 lat temu w Ogrodzie Botanicznym.

Ogród Botaniczny stworzył mobilny przewodnik po parku. Aplikacja jest dostępna w wersji Android i iOS. Można ją pobrać ze strony Ogrodu Botanicznego