"To jest mój Uniwersytet" - jubileusz 80-lecia urodzin
prof. Leszka Kołakowskiego

30 października br. w auli im. Adama Mickiewicza w Auditorium Maximum miała miejsce uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin profesora Leszka Kołakowskiego. Poza szacownym Jubilatem, wzięli w niej udział Jej Magnificencja Rektor UW, prof. dr hab. Katarzyna Chałasińska-Macukow, Dziekan Wydziału Filozofii i Socjologii, dr hab. Jan Węgleński, prof. UW, prof. dr hab. Barbara Skarga, prof. dr hab. Jacek Migasiński oraz liczni reprezentanci społeczności akademickiej. Na jubileusz licznie przybyli również studenci naszej uczelni oraz mieszkańcy Warszawy.
Uroczystość otworzył prof. Węgleński, który podkreślił, że jest ona wyrazem ogromnej wdzięczności za wielki wkład, jaki profesor wniósł do polskiej nauki i kultury. Następnie Jubilata powitała Jej Magnificencja Rektor UW, prof. dr hab. Katarzyna Chałasińska-Macukow, która w imieniu wszystkich członków społeczności akademickiej podkreśliła, jak ważne jest dla nas to, że prof. Kołakowski znalazł czas, aby swój jubileusz świętować na Uniwersytecie. Jubileusze urodzin są zwykle świętowane pośród najbliższych. Dlatego cieszy nas, że zechciał nas pan profesor włączyć do tego zaszczytnego i uprzywilejowanego grona.

Jej Magnificencja wręczyła prof. Kołakowskiemu Medal za Zasługi dla Uniwersytetu Warszawskiego. Jest to medal numerowany, który wcześniej otrzymali m.in. Jan Paweł II (1999 r.), prof. Henryk Samsonowicz (1999 r.) i Tadeusz Mazowiecki (2000 r.). Jej Magnificencja podkreśliła, że medal ten powinien Jubilatowi przypominać, że zawsze jest tu - na Uniwersytecie Warszawskim - u siebie, wśród przyjaciół. Dlatego też nie prezent ofiarowujemy, lecz pamiątkę. Za dar pańskiej myśli, twórczości i obecność, która przysparza chwały również nam. Nadanie tego medalu było jednomyślną wolą Senatu Uniwersytetu Warszawskiego. Na medalu wyryto: W uznaniu szczególnych zasług dla naszej Uczelni, Senat Uniwersytetu Warszawskiego przyznaje panu prof. Leszkowi Kołakowskiemu Medal za Zasługi dla Uniwersytetu Warszawskiego.

Następnie laudację wygłosiła prof. Barbara Skarga, dawna seminarzystka prof. Kołakowskiego. Ciepłe słowa w stronę Jubilata skierowali również prof. Migasiński, prof. Wirth, przyjaciel prof. Kołakowskiego z lat młodości i Adam Michnik. Po części oficjalnej miała miejsce cześć artystyczna utrzymana w ulubionym przez Jubilata żartobliwym tonie. Nie zabrakło wierszy i anegdot, prezentacji multimedialnych i fragmentów nagrań prezentujących znakomite poczucie humoru prof. Kołakowskiego.

Na koniec głos zabrał prof. Kołakowski, który podziękował wszystkim.
Jubileusz jest to składanie uznania dla kogoś, kto przypadkowo dożył jakiegoś wieku. Czuję się nieswojo, bo nic nie zrobiłem, nic aby to osiągnąć - jeżeli już, to raczej coś przeciwko temu - i teraz muszę to przyjmować jako bardzo miły dopust Boży.
Nadal uważam to miejsce za swoje własne, to jest mój Uniwersytet, w którym czuję się jak w domu. To jest miłe miejsce akademickie. To jest mój Uniwersytet. I mimo, że nie mam zbyt wiele do czynienia ze studentami, cieszy mnie, że są inteligentni, że są dobrzy. Jestem naprawdę zadowolony z tego Uniwersytetu, jaki jest, ze studentów, z młodszych kolegów.
Sprawia mi wielką przyjemność bycie tu. I nie ze względu na odbierane honory, chociaż i to jest bardzo miłe. Ale ze właśnie dlatego, że mogłem ten świat akademicki, warszawski znowu przeżywać i widzieć. I to jest naprawdę dobre, budujące doświadczenie, za które dziękuję wszystkim najserdeczniej.

"kiedy zaś w czasie teraźniejszym
przemawia smyk w sposób mistrzowski
o sprawach zawsze najważniejszych
musi być Leszkiem Kołakowskim"

Fragment wiersza autorstwa Michała Rusinka