Honorowy doktorat UW dla prof. Hansa Haubena

Prof. Hans Hauben - filolog klasyczny i historyk świata starożytnego nie raz gościł na naszej uczelni. W 2001 roku ten wybitny znawca Egiptu i Cypru został uhonorowany medalem UW. Belgijski uczony od 30 lat działa na rzecz współpracy Katolickiego Uniwersytetu Lowańskiego - swojej Alma Mater - z naszą uczelnią. 11 stycznia 2012 r. prof. Hans Hauben otrzymał honorowy doktorat UW.

Na wniosek władz Wydziału Historycznego 28 września senat UW podjął decyzję o nadaniu tytułu doktora honoris causa prof. Hansowi Haubenowi. Promotorem dorobku naukowego prof. Haubena został prof. Adam Łukaszewicz z Instytutu Archeologii UW, a recenzentami prof. prof.: Józef Méleze-Modrzejewski z Paris Sorbonne University (Paris IV), Karol Myśliwiec z Polskiej Akademii Nauk oraz Hans Albert Rupprecht z Philipps-Universität Marburg.

Podczas laudacji prof. Adam Łukaszewicz dziękował rektor UW, prof. Katarzynie Chałasińskiej-Macukow oraz prorektorowi prof. Włodzimierzowi Langauerowi za poparcie wniosku Wydziału Historycznego.

– Obiektywny historyk, ale i obserwator dostrzegający dramatyczny wymiar dziejów – tak o profesorze powiedział promotor jego doktoratu. Podczas uroczystości podkreślał przede wszystkim doniosłą rolę uczonego w szerzeniu wiedzy o świecie antycznym: – Od dziesięcioleci nazwisko Hansa Haubena kojarzy się z badaniami starożytnych tekstów, ze studiami prozopograficznymi, z dziejami hellenizmu i wczesnego chrześcijaństwa, z Cyprem, Egiptem, Grecją i z Polską. Jego doniosły wkład w badania historyczne wyraża się m.in. twórczym udziałem w dyskusjach na najważniejsze tematy, takie jak: dzieje religii i osobowość przywódcy religijnego, dzieje kultury hellenistycznej, kontrowersje w łonie wczesnego chrześcijaństwa, kult władców, polityka, strategia i gospodarka wielkich monarchii hellenistycznych, ich flota i żegluga, ale i np. hodowla zwierząt – powiedział prof. Łukaszewicz. – Z rozpraw i studiów prof. Haubena można by zbudować prawdziwą panoramę świata starożytnego – podsumował historyk.

Podczas swojej przemowy dziekan Wydziału Historycznego UW, prof. Elżbieta Barbara Zybert mówiła nie tylko o wybitnych osiągnięciach naukowych profesora, ale i o szczególnej relacji, jaka łączy go z Uniwersytetem. – Przyjaciel naszej uczelni – tak nazwała prof. Haubena, który aż 11 razy przyjął zaproszenie Uniwersytetu. Po raz pierwszy gościł u nas w 1981 roku, ale był z nami również w okresie niełatwym dla naukowców, jak i dla wszystkich Polaków. – W trudnych czasach stanu wojennego profesor był zaangażowany w niesienie pomocy dla pracowników UW. Polskie przysłowie mówi: „Przyjaciół poznaje się w biedzie”. Pan udowodnił, - pani dziekan zwróciła się do profesora – że jest pan naszym przyjacielem i człowiekiem godnym zaufania.

Wszyscy recenzenci dzieła naukowego prof. Hansa Haubena zgodnie przyznali, że uczony w stu procentach zasługuje na doktorat honorowy, a nasza uczelnia powinna szczycić się takim doktorem honoris causa.

Pochodzący z Belgii prof. Hans Hauben jest emerytowanym profesorem zwyczajnym historii starożytnej na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu w Leuven. Na tej uczelni studiował, a potem wykładał historię Grecji i Rzymu. Profesor należy do wąskiego grona naukowców europejskich, będących jednocześnie filologami klasycznymi i historykami starożytności. Jest doskonałym znawcą historii żeglugi, floty hellenistycznej, jak i historii religii. Uczony opublikował ponad sto prac naukowych w swoim ojczystym języku niderlandzkim, jak również po angielsku, francusku i niemiecku. Większość z nich dotyczy historii epoki hellenistycznej, historii chrześcijaństwa w Egipcie, historii Cypru, religii i chronologii.

Profesor Hauben jest nie tylko światowej sławy znawcą starożytności, humanistą o niezwykle rozległych zainteresowaniach, ale również przyjacielem naszej uczelni. Uczony od kilkudziesięciu lat aktywnie propaguje w środowisku naukowym Belgii współpracę z nami. Badacz przez wiele lat z pełnym zaangażowaniem i poświęceniem opiekował się stypendystami z UW przybywającymi do Leuven. O jego zasługach świadczyć mogą polscy naukowcy, którzy od wielu lat korzystają nie tylko z jego dorobku naukowego, ale również życzliwości i pomocy.