Odnowienie doktoratu prof. Jerzego Szackiego

W dniu 14 czerwca 2010 r. odbyło się odnowienie doktoratu prof. Jerzego Szackiego, o czym zdecydował Senat UW, podejmując odpowiednią uchwałę w dniu 16 grudnia 2009 r. Promotorem dorobku naukowego prof. Szackiego został prof. Paweł Śpiewak z Instytutu Socjologii UW, a recenzentami profesorowie: Piotr Sztompka z UJ, Wioletta Małgorzata Kowalska z Uniwersytetu w Białymstoku oraz Marek Ziółkowski z UAM.


Profesor Jerzy Szacki jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej socjologii, który obok Stanisława Ossowskiego, Stefana Nowaka czy Zygmunta Baumana przyczynił się do rozkwitu tej dyscypliny po II wojnie światowej. Badacz zajmuje się głównie historią idei oraz historią myśli socjologicznej. – Profesor Szacki przyjmuje w analizie postawę neutralną, obok ostrożnego i wyważonego komentarza własnego umieszczając zwykle opinie innych komentatorów i pokazując wiele możliwości odmiennych interpretacji tych samych zjawisk. Nie przyczepia pochopnie żadnych etykietek, ma wyraźną niechęć do szafowania rozmaitymi, tak zwykle nadużywanymi "izmami" – ocenił postawę badacza prof. Marek Ziółkowski, jeden z recenzentów dokonań socjologa.
Prof. Szacki jest autorem znamienitego dzieła pt. "Historia myśli socjologicznej", które najpierw ukazało się w USA, w roku 1979, zdobywając tam znakomite recenzje. Dwa lata później polscy czytelnicy mogli zapoznać się z jego poszerzonym i wzbogaconym wydaniem. Następnie w roku 2002 na rynku wydawniczym pojawiła się kolejna edycja książki prof. Szackiego, która została wzbogacona o główne nurty teorii XX wieku. Jest ona znana w żargonie studenckim jako "gruby Szacki" i stała się lekturą obowiązkową nie tylko dla przyszłych socjologów, ale i wielu humanistów. Ponadto prof. Szacki opublikował około 20 książek i ponad 450 artykułów, wstępów, recenzji oraz tłumaczeń.

Prof. Szacki swoją karierę naukową związał z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie przez wiele lat kierował Zakładem Historii Myśli Społecznej Instytutu Socjologii. Pełnił także funkcje dziekana i prodziekana Wydziału Filozofii i Socjologii UW. Przez długie lata był członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, a od 1972 r. do 1976 r. jego przewodniczącym. Prof. Jerzy Szacki swoje społeczne pasje realizuje także działając na rzecz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauki, którego jest współzałożycielem.



Dokonania naukowe i społeczne profesora Szackiego niejednokrotnie spotkały się z wyrazami uznania. W 2003 r. socjolog otrzymał nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, zwaną również "polskim Noblem". Wyróżnienie to jest przyznawane wybitnym uczonym, których osiągnięcia i odkrycia mają istotny wpływ na życie duchowe i postęp cywilizacyjny naszego kraju oraz podnoszą polską naukę do rangi światowej. Ponadto prof. Szacki został, wraz z matką, odznaczony medalem "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata" za uratowanie w czasie wojny Ireny Holender oraz jej dzieci. Żydówka, wraz z pięcioletnią córką, uciekła przed wybuchem powstania z warszawskiego getta. Kiedy okazało się, że spodziewa się kolejnego dziecka, pani Szacka, która przed wojną przelotnie znała Irenę Holender, zaproponowała, że wspólnie z synem zaopiekują się nią i dziećmi. Dzięki Szackim Żydówka przeżyła wojnę i wraz z dziećmi wyjechała do Izraela. – Szacki jest uczonym, myślicielem, obywatelem oraz człowiekiem sprawiedliwym – mówił podczas laudacji prof. Paweł Śpiewak. – Podzielam opinię jednego z recenzentów, że posiadanie takiego doktoratu nobilituje samą uczelnię, a odnowienie doktoratu przynosi jej sławę – powiedział prof. Jacek Migasiński, dziekan Wydziału Filozofii i Socjologii. Zaś sam uhonorowany jedną z najwyższych godności uniwersyteckich, podsumowując swój dorobek naukowy, stwierdził: – Zawsze robiłem to, co mnie ciekawiło. Może zawdzięczam to mojemu usposobieniu, a może to zbieg okoliczności. Miałem dużo szczęścia, bo trafiłem na ludzi mądrych, którzy niczego nie narzucali.