Uniwersytet Warszawski
ZAMÓWIENIA PUBLICZNE POCZTA WYCIECZKA MAPA SPIS PRACOWNIKÓW MAPA SERWISU ENGLISH
Loading
O UNIWERSYTECIE STUDIA BADANIA I ROZWÓJ SUKCESY WYDARZENIA JAKOŚĆ KSZTAŁCENIA EGZAMINY CERTYFIKACYJNE
DLA KANDYDATÓW DLA STUDENTÓW DLA ABSOLWENTÓW DLA PRACOWNIKÓW
AKADEMICKA SŁUŻBA ZDROWIA
KONFERENCJE OGŁOSZENIA PRACA NA UW DLA MEDIÓW

NOWOCZESNY UNIWERSYTET DOKTORATY DLA MAZOWSZA
UNIWERSYTET OTWARTY BIBLIOTEKA UNIWERSYTECKA KULTURA NA UNIWERSYTECIE MEDIA UNIWERSYTECKIE
WYDAWNICTWA UW KSIĘGARNIA LIBER INTERNET



[Drukuj]

Tytuł doktora honoris causa dla prof. Richarda Pipesa

W dniu 30 czerwca 2010 r. w Sali Senatu w Pałacu Kazimierzowskim przy Krakowskim Przedmieściu 26/28, o godzinie 12.00 odbyło się uroczyste nadanie tytułu doktora honoris causa profesorowi Richardowi Pipesowi. Ta najwyższa akademicka godność została przyznana historykowi na mocy uchwały Senatu Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 16 grudnia 2009 r. Promotorem dorobku naukowego prof. Pipesa został prof. Henryk Samsonowicz z Instytutu Historycznego UW, a recenzentami profesorowie Władysław Serczyk z Uniwersytetu Rzeszowskiego i Wojciech Materski z PAN oraz profesor Wiktoria Śliwowska z PAN.

Prof. Richard Pipes urodził się w 1923 r. w Cieszynie, w zasymilowanej rodzinie polsko-żydowskiej, silnie związanej z polską tradycją niepodległościową. Dzieciństwo i młodość spędził w Warszawie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. W roku 1939 definitywnie opuścił kraj i wraz z rodziną wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W Ameryce prof. Pipes podjął m.in. studia historyczne na Cornell University, a bezpośrednio po ich ukończeniu na długie lata związał się z Uniwersytetem Harvarda w Cambridge, gdzie w roku 1950 obronił doktorat, a następnie aż do roku 1996, kiedy przeszedł na emeryturę - prowadził wykłady z historii najnowszej i politologii, w szczególności z dziejów Rosji XIX i XX wieku oraz Europy Środkowo-Wschodniej po drugiej wojnie światowej.

Profesor Richard Pipes jest jednym z najwybitniejszych historyków i politologów; zajmuje się najnowszymi dziejami Rosji i Europy Wschodniej, a także problematyką bezpieczeństwa globalnego i jego ciągle aktualnymi zagrożeniami. – Nigdy nie dał się zwieść modzie, był jednym z pierwszych, którzy w systemie sowieckim dostrzegli cechy totalitarne, groźne zarówno dla własnego społeczeństwa jak i całego świata, a także państwo, w którym znaczna część podbitych narodów nie uległa asymilacji i nie utraciła swej tożsamości narodowej. Jednocześnie nigdy jako historyk, ani jako polityk – nie dał się ponieść rusofobii – stwierdziła prof. Wiktoria Śliwowska, recenzentka dorobku naukowego prof. Pipesa.

Naukowiec jest autorem monumentalnej trylogii: „Rosja carów”, „Rewolucja rosyjska” oraz „Rosja bolszewików”. Według prof. Wojciecha Materskiego bez znajomości tych dzieł trudno dziś kusić się o naukowe wytłumaczenie takich kwestii jak przyczyny upadku caratu czy odniesienie zwycięstwa przez partię bolszewicką. Ponadto prof. Pipes opublikował wiele liczących się książek i artykułów, które zgodnie z opinią recenzenta przyczyniły się do wzbogacenia w polskim społeczeństwie wiedzy o miejscu Polski w skomplikowanych procesach historycznych XX wieku.

Prof. Pipes odegrał też znaczącą rolę w świecie polityki. W latach 1980-1981 pełnił w Białym Domu funkcję dyrektora Departamentu Europy Wschodniej i Związku Sowieckiego w Radzie ds. Bezpieczeństwa Narodowego, stając się tym samym osobistym doradcą prezydenta Ronalda Reagana w sprawach dotyczących polityki zagranicznej.

Istnieje wiele powodów do nadania profesorowi Pipesowi godności doktora honoris causa. Każdy z nich jest powodem wystarczającym. (…) Nie ulega wątpliwości, że profesor Richard Pipes ze wszech miar na ten tytuł zasłużył – podsumował prof. Władysław Serczyk.



© Uniwersytet Warszawski, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, 00-927 Warszawa, tel. (centrala) +48 22 552 00 00, NIP 525-001-12-66
Wszelkie prawa zastrzeżone. REDAKCJA STRONY
Obsługa ciasteczek w serwisach UW