Moja druga ojczyzna, Polska

- Można polubić, a nawet pokochać kraj ze względu na jego przyrodę czy zabytki. Związki te są jednak niczym w porównaniu z sytuacją, gdy z jakimś krajem wiąże nas znajomość ludzi, więzi przyjaźni z jego mieszkańcami. Tak jest w przypadku moich kontaktów z Polską i dlatego dziś często myślę o niej jako o mojej drugiej ojczyźnie - tłumaczył swą fascynację naszym krajem prof. François Chirpaz, odbierając 9 czerwca z rąk prof. Katarzyny Chałasińskiej-Macukow, rektor UW, Medal Uniwersytetu Warszawskiego. O odznaczenie dla francuskiego filozofa wnioskowały władze Wydziału Filozofii i Socjologii UW, z którym od połowy lat 90. ubiegłego wieku prof. Chirpaz blisko współpracuje.

Pierwszy raz prof. Chirpaz odwiedził nasz kraj w 1966 roku, jednak prawdziwa fascynacja Polską narodziła się na początku lat 80. - We Francji dość wcześnie doświadczyłem siły i grozy komunizmu. Wiedziałem jednocześnie, że istnieje jeden kraj w Europie, który opiera się tej sile i dlatego chciałem się tam udać - wspominał podczas czerwcowej uroczystości. W 1981 roku opublikował w prasie francuskiej liczne artykuły dotyczące idei "Solidarności" oaz polskiego ruchu opozycyjnego. Wygłosił też na ten temat serię wykładów we Francji. - Ta aktywność publiczna i publicystyczna François Chirpaza propagująca "sprawę Polski" zyskała mocne oparcie w jego wizytach w Polsce, w czasie których zawiązywały się coraz mocniejsze więzi zarówno intelektualne, jak i emocjonalne pomiędzy profesorem a kolegami polskimi - podkreślał podczas uroczystości prof. Jacek Migasiński, dziekan WFiS. Podczas częstych wizyt w Polsce prof. Chirpaz wygłaszał wykłady dotyczące zagadnień filozoficznych na Uniwersytecie Warszawskim, innych polskich uczelniach wyższych oraz w Polskiej Akademii Nauk. W ostatnich latach szczególnie silnie związał się z Pracownią Badań nad Filozofią Francuskojęzyczną Instytutu Filozofii UW.

Jako badacz i wykładowca Uniwersytetu w Lyonie, prof. Chirpaz zajmował się dotychczas przede wszystkim zagadnieniami związanymi z historią filozofii, a także egzystencjalnymi problemami człowieka żyjącego w społeczeństwie, w kontekście kultury, historii, języka. - Przez długie lata swej kariery akademickiej osiągnął - dzięki swoim publikacjom i dzięki nauczaniu - wysoką pozycję w kręgach filozofów francuskich - podkreślał w przemówieniu prof. Migasiński. Spośród licznych i wysoko cenionych książek prof. Chirpaza, dwie zostały przetłumaczone na język polski - "Ciało" (1998) oraz "Księga Hioba. Poemat o nadziei" (1999). Jest on autorem wielu esejów, które ukazywały się w periodykach francuskich, belgijskich, portugalskich oraz polskich, m.in. w "Przeglądzie Powszechnym" oraz "Znaku".

Francuski filozof brał też udział w pracach nad "Przewodnikiem po literaturze filozoficznej XX wieku" pod redakcją prof. Barbary Skargi, opracowując kilka haseł tematycznych w tym monumentalnym dziele.