Uniwersytet Warszawski Priorytety kadencji 2012-2016

„Niech to będą ambitne cztery lata!” – brzmiało hasło kampanii prof. Marcina Pałysa, gdy na początku 2012 roku ubiegał się o fotel rektora. Już wtedy za główne cele przyszłych władz uznawał utrzymanie czołowej pozycji UW w Polsce oraz osiągnięcie większej rozpoznawalności w świecie. – Zadania te wymagają przede wszystkim skupienia się na nauczaniu na najwyższym poziomie, prowadzeniu ambitnych badań naukowych oraz otwieraniu się na innowacje – podkreślał prof. Pałys. Za równie ważne uznawał ochronę autonomii uczelni, w tym finansową, ograniczaną przez przepisy nieuwzględniające specyfiki uczelni, a traktujące Uniwersytety jako jedne z wielu instytucji publicznych. – Wysiłki na rzecz regulowania kolejnych obszarów ograniczają, często niepotrzebnie, naszą swobodę. Bez autonomii rozwój Uniwersytetu zależał będzie od ustaleń, które zapadną w gabinetach ministerialnych urzędników, a nie w wyniku rozstrzygnięć podjętych przez członków naszej społeczności akademickiej – przypominał.

 

W pierwszym rektorskim wystąpieniu, podczas inauguracji roku akademickiego 2012/2013, prof. Pałys nakreślił listę wyzwań, jakie stoją przed uczelnią i zadań, jakie sobie wyznaczył. – Nie szykuję rewolucji – nie są one potrzebne uniwersytetom – jest jednak sporo zmian, których wprowadzenie uważam za niezbędne, tak byśmy w 2016 r., gdy Uniwersytet będzie obchodził swój wielki jubileusz, mogli być znacznie bardziej z niego dumni – mówił.

 

Nauczanie „Wykształcenie uniwersyteckie musi być synonimem dla szerokich horyzontów, wszechstronności, kompetencji, otwartości krytycznego umysłu, samodzielności intelektualnej oraz zasad etycznych. Dlatego musimy wspierać szczególnie te programy studiów, które wykraczają poza ramy wąskich specjalności; tworzone przynajmniej przez dwa lub więcej wydziałów”.

  • Doskonalenie jakości kształcenia przede wszystkim poprzez wspieranie programów międzyobszarowych. Zindywidualizowane programy i toki studiów w ramach szerokich kierunków jako alternatywa dla atomizacji kierunków – dużej liczby wąskich specjalizacji.
  • Wspieranie inicjatyw dydaktycznych skierowanych do odbiorców innych niż studenci (studiów podyplomowych, kursów, zajęć dla szerokich grup odbiorców).

Badania

„Powinniśmy starać się wspierać tych, którzy mają naprawdę dobre pomysły – niezależnie od tego, czy mają za sobą długą czy krótką karierę, jaka jest ich formalna pozycja, stopień czy tytuł. Musimy też przyciągać do siebie młodych, dobrze zapowiadających się naukowców z innych ośrodków, nie ograniczać się do szukania badaczy – następców tylko wśród własnych wychowanków. Jeżeli będą się pojawiały pomysły na najwyższym naukowym poziomie, to muszą one otrzymywać poważne wsparcie ze strony władz uczelni, zarówno w formie organizacyjnej, jak i finansowej”.

  • Przyciąganie najzdolniejszych, poprzez zapewnienie im możliwości awansu, systemu wynagradzania premiującego kreatywność, sprzyjanie ich inicjatywom oraz oferowanie samodzielności.
  • Usuwanie barier organizacyjnych i administracyjnych utrudniających zdobywanie i wykorzystywanie funduszy naukowych.
  • Wykorzystywanie osiągnięć Uniwersytetu na rzecz społeczeństwa i gospodarki. Rozwój kontaktów z otoczeniem, m.in. poprzez takie inicjatywy jak UWRC sp. z o.o.
  • Wspieranie projektów, niezależnie od dziedziny (nauki humanistyczne i społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze) oraz charakteru (podstawowe/stosowane). Rozwój interdyscyplinarnych centrów badawczych, zgodnie z założeniem, że często osiągnięcie prawdziwego sukcesu w nauce jest możliwe jedynie przy współpracy pomiędzy dyscyplinami.

Organizacja

„Liczba oraz tempo zmian, narzucane między innymi przez nowelizację ustawy o szkolnictwie wyższym, zmuszają nas do szerszego spojrzenia na organizację naszej uczelni i do refleksji nad metodą dostosowania jej tak, by jak najlepiej służyła realizacji wyznaczonych przez nas celów. Różnorodność Uniwersytetu, wielość struktur organizacyjnych, decentralizacja i samodzielność wydziałów wymagają posiadania odpowiednio potężnych narzędzi do zbierania danych, analizy, projektowania i wprowadzania zmian organizacyjnych”.

  • Nowoczesny system obiegu i przetwarzania informacji – uruchomienie zintegrowanego systemu zarządzania uczelnią.
  • Przemyślana polityka w dziedzinie humanresources. Doradztwo w zakresie podnoszenia kwalifikacji, planowania ścieżek kariery. System szkoleń dla pracowników administracji.
  • Poprawa warunków pracy i studiowania, poprzez kontynuowanie inwestycji – po kilku latach poświęconych rozbudowie kampusu nauk eksperymentalnych na Ochocie, w najbliższym czasie  szczególny nacisk położony będzie na zmianę sytuacji wydziałów humanistycznych i społecznych.

Umiędzynarodowienie

„Uczestnictwo w międzynarodowych projektach badawczych, wymiany studenckie i pracownicze, realizacja części programów studiów w uczelniach zagranicznych muszą zajmować odpowiednio ważne miejsce w polityce uczelni i wydziałów i być aktywnie wspierane przez wszystkie szczeble władz Uniwersytetu”.

 

Podsumowanie kadencji 2012-2016 rektor UW przedstawił na stronie marcinpalys.pl .