Unikatowe odkrycie archeologów w antycznej twierdzy

Zespół archeologów z Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej UW z powodzeniem zakończył pierwszy sezon badań w twierdzy Szkodra na terenie Albanii. Badacze znaleźli liczne pochówki, fragmenty ceramiki i naczyń szklanych.

W trakcie pierwszego sezonu wykopalisk na terenie Szkodry pracownicy Uniwersytetu odsłonili warstwy i pozostałości archeologiczne związane z wyjątkowo krwawym epizodem w dziejach miasta. W roku 1478 tę strategicznie położoną twierdzę usiłowały odbić z rąk Wenecjan wojska tureckie. Obrońcy ponieśli klęskę i – zgodnie z zapisami kronikarzy – umarli z głodu. To właśnie ich pochówki odkryli naukowcy. Zdaniem badaczy unikatowy dzbanuszek wenecki – odnaleziony w pobliżu grobów – musiał należeć do obrońców twierdzy.

Znalezione przez archeologów fragmenty różnego typu naczyń szklanych i ceramiki stołowej pochodzą z okresu rzymskiego i świadczą o wysokim poziomie kultury materialnej mieszkańców Szkodry. – Z tym okresem wiążemy także część murów odsłoniętych w wykopach. Interesujące, że ich orientacja i układ wskazują, że późniejsi budowniczowie twierdzy nie uwzględnili ich w swoich planach. Mury zostały rozebrane, poziomy zniwelowane, a nowe konstrukcje powstały w całkiem innym układzie – mówi prof. Piotr Dyczek, dyrektor Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej UW.

Prace prowadzone przez naukowców z Uniwersytetu rzuciły nowe światło na historię Szkodry. Archeolodzy udowodnili, że w okresie wczesnego średniowiecza twierdza była ważnym centrum osadniczym, jednak powstała znacznie wcześniej. – Fragmenty naczyń pozwalają sądzić, że odsłonięte warstwy powstały w II w. p.n.e, czyli w czasach króla Gentiosa, którego siedzibą – według przekazów antycznych – była właśnie Szkodra – tłumaczy prof. Piotr Dyczek. – Uzyskaliśmy zatem po raz pierwszy archeologiczne dowody, potwierdzające antyczne korzenie Szkodry – mówi dyrektor Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej UW.

Z badań archeologów wynika, że w II w. p.n.e wzgórze Szkodry było zabudowane. Biorąc pod uwagę wielkość wzniesienia oraz obszaru u jego podstawy (który nadawał się na osadnictwo), nie można wykluczyć, że twierdza iliryjska Szkodra była całkiem inaczej zaplanowana niż inne twierdze w koloniach greckich. Zdaniem badaczy Szkodra rzeczywiście mogła być założona przez plemiona iliryjskie – w tym wypadku Labeatów – i choć jej mury były wzorowane na murach greckich, to w swej istocie była zawsze wielkim centrum iliryjskim.

Szkodra leży na wybrzeżu jeziora Szkoderskiego u zbiegu trzech rzek: Drinu, Buny i Kiri na terenie Albanii. Dotychczas nie prowadzono, zakrojonych na szeroką skalę, badań archeologicznych na terenie twierdzy. Wykonane już parędziesiąt lat temu pojedyncze sondaże na szczycie wzgórza dowiodły, że było ono zasiedlone już w epoce brązu.

Więcej informacji na stronie: http://www.novae.uw.edu.pl/