Kolejny skarb w rękach uniwersyteckich archeologów

Tegoroczna kampania wykopaliskowa pracowników Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej UW w antycznym Risan zakończyła się spektakularnymi odkryciami. Badacze odnaleźli sakiewkę zawierającą ponad 100 monet pochodzących z III w p.n.e., a także inne numizmaty i wykopaliska.

Dwa lata temu archeolodzy z Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej UW, prowadzący wykopaliska na terenie antycznego Risan (obecnie Czarnogóra), odnaleźli zbiór 4600 monet z III w. p.n.e. Zdaniem naukowców był to największy skarb z tego okresu odkryty kiedykolwiek przez archeologów. W tym sezonie badacze dokonali równie ważnego – choć nieco mniejszego – odkrycia. W jednym z pomieszczeń hellenistycznego domu producenta mebli − Aglaosa została ukryta sakiewka zawierająca ponad 100 monet. Część z nich pochodzi ze skarbu króla Ballaiosa, a część stanowią inne numizmaty pochodzące z III w p.n.e. Jest to już drugi numizmatyczny skarb z Risan nazwany przez badaczy „małym skarbem z Risan”.

– W porównaniu ze skarbem odkrytym dwa lata temu liczba monet nie wydaje się aż tak imponująca, jednak trzeba pamiętać, że tak duży skarb monet hellenistycznych jest również niezwykłą rzadkością, a oba skarby razem stanowią całkowity ewenement nieznany z innych hellenistycznych stanowisk – mówi prof. Piotr Dyczek, dyrektor ośrodka.

Prócz numizmatów w czasie kampanii odkryto także inne wspaniałe wykopaliska. Wśród nich fragment attyckiego krateru czerwonofigurowego, guttus – czyli naczynie na oliwę i płynne przyprawy, wyprodukowany prawdopodobnie w Apulli na przełomie IV i III w.p.n.e. Na niektórych naczyniach widnieje graffiti będące skrótem greckich imion właścicieli.

– Niezwykłych emocji dostarczył nam fragment korynckiej czarki z dekoracją reliefową. Na ścianie naczynia widnieje pędzący na koniu jeździec w rozwianym płaszczu, dzierżący w ręce gotowy do wyrzucenia oszczep. Ten wizerunek zgadza się opisami, które przybliżają nam ikonografię czczonego w Risan boga Medaurusa. Być może to właśnie był powód, dla którego mieszkaniec domu Aglaosa – a może sam właściciel – spośród wielu wybrał to właśnie naczynie – tłumaczy prof. Piotr Dyczek.

Uniwersyteccy badacze pracują w Risan od 2001 roku. Wyjątkowość tego miejsca polega na jego niezwykle bogatej historii. Początki miasta sięgają IV w. p.n.e. W III w. p.n.e. miasto pełniło funkcję stolicy illiryjskiej królowej Teuty. Sto lat później dostało się pod władzę Imperium Rzymskiego.

Czytaj więcej o skarbach z Risan