Uniwersytet Warszawski
ZAMÓWIENIA PUBLICZNE POCZTA WYCIECZKA MAPA SPIS PRACOWNIKÓW MAPA SERWISU ENGLISH
Loading
O UNIWERSYTECIE STUDIA BADANIA I ROZWÓJ SUKCESY WYDARZENIA JAKOŚĆ KSZTAŁCENIA EGZAMINY CERTYFIKACYJNE
DLA KANDYDATÓW DLA STUDENTÓW DLA ABSOLWENTÓW DLA PRACOWNIKÓW
AKADEMICKA SŁUŻBA ZDROWIA
KONFERENCJE OGŁOSZENIA PRACA NA UW DLA MEDIÓW

NOWOCZESNY UNIWERSYTET DOKTORATY DLA MAZOWSZA
UNIWERSYTET OTWARTY BIBLIOTEKA UNIWERSYTECKA KULTURA NA UNIWERSYTECIE MEDIA UNIWERSYTECKIE
WYDAWNICTWA UW KSIĘGARNIA LIBER INTERNET



[Drukuj]

Doktorant z Instytutu Archeologii UW na tropie starożytnych budowniczych

Deir el-Bahari to niezwykłe miejsce w Górnym Egipcie, które daje pole do popisu archeologom z całego świata. Znajduje się tam kilka wspaniałych zabytków, m.in. świątynia Hatszepsut, świątynia grobowa Mentuhotepa II oraz świątynia Totmesa III. W tej ostatniej Dawid F. Wieczorek dokonał niezwykle ważnego odkrycia.

Młody naukowiec z Zakładu Archeologii Egiptu i Nubii Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego znalazł i udokumentował 200 napisów wykonanych przez starożytnych budowniczych faraońskiej świątyni. Doktorant rozpoczął prace badawcze już w 2006 roku, jednak początkowo skupił się na wyszukiwaniu inskrypcji w świątyni królowej Hatszepsut. Zbiory z obu świątyń stanowią unikalny i wyjątkowo bogaty zbiór inskrypcji budowlanych z okresu Nowego Państwa w Egipcie. Część z inskrypcji odkryto już wcześniej, jednak żaden z badaczy nie podjął się ich usystematyzowania. Co o znalezisku mówi sam zainteresowany? – Badaniami dokumentacyjnymi objąłem bloki platformy świątyni, skromne pozostałości dolnego tarasu świątyni, rampy oraz tzw. Pawilonu – wyjaśnia młody naukowiec w wywiadzie opublikowanym w serwisie „Nauka w Polsce - PAP SA”. – Priorytetem w tym roku było dla mnie rozpoznanie liczby czytelnych do dziś napisów budowlanych, dokładna ich lokalizacja w obrębie świątyni oraz dokumentacja archeologiczna, fotograficzna i rysunkowa – dodaje Dawid F. Wieczorek.

Jaką techniką posługiwali się starożytni budowniczowie? Za pomocą pędzli nakładali na powierzchnię wapiennych i piaskowcowych bloków czerwoną farbę wykonaną z ochry. W ten sposób odnotowywali miejsce, w którym należy umieścić blok, datę dzienną, a także nazwę brygady, która zajmowała się jego transportem. Według młodego badacza prace w świątyni Totmesa III nie są łatwe ze względu na zły stan konstrukcji. Jednak fakt, że budynek jest prawie całkowicie zrujnowany, przyczynił się do dojrzenia inskrypcji, które zazwyczaj są przysłonięte przez masyw konstrukcji.

© Uniwersytet Warszawski, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, 00-927 Warszawa, tel. (centrala) +48 22 552 00 00, NIP 525-001-12-66
Wszelkie prawa zastrzeżone. REDAKCJA STRONY
Obsługa ciasteczek w serwisach UW