• Profesor Alasdair Smith
• Arcybiskup Desmond Tutu

3 marca 2004 r.

Profesor Alasdair SMITH

 

Profesor Alasdair Smith jest wybitnym naukowcem światowego formatu, zajmującym się teorią handlu międzynarodowego. Prowadził także badania empiryczne skutków integracji i strategicznej polityki handlowej. Jest również znaną postacią zaangażowaną w krzewienie koncepcji tworzenia wspólnego organizmu ekonomicznego w całej, zintegrowanej Europie.
Prof. Smith otrzymał magisterium w London School of Economics (1970), a doktorat w Oxford University (1973). Następnie pracował w Uni-versity College (Oxford), London School of Economics oraz University of Sussex. Obecnie jest profesorem i sprawuje funkcję Rektora tej ostatniej uczelni. Alasdair Smith był zapraszany jako Visiting Professor do Columbia University, University of Rochester, University of California, University of Michigan, European University Institute czy College of Europę.
Profesor Smith opublikował ponad siedemdziesiąt prac w takich pismach jak: Journal of International Economics, Journal of Development Economics, Journal of Public Economics, European Economic Review, The European Economy. Do najwybitniejszych osiągnięć, wielokrotnie cytowanych w światowej literaturze przedmiotu, należą takie pozycje jak: Capital Theory and Trade Theory opublikowany w książce Handbook of International Economics, Completing the internal market in ihe European Community: some industry simulations, napisany wspólnie z A. Venablesem czy rozdział Strategie trade policy and the European car market i redakcja naukowa (wspólnie z P. Krugmanem) książki Empirical Studies of Strategie Trade Policy. Alasdair Smith współpracował z tak znanymi naukowcami z ekonomii międzynarodowej jak:
R. Baldwin, J. Bhagwati, A. Deardorff. E. Helpman, R. Jones, P. Krugman, P. Neary, A. Venables czy A. Winters.
Profesor Smith jest współtwórcą Sussex European Institute, instytucji powołanej dla prowadzenia badań na temat tworzenia jednej Euro-py. Był on i jest nadal zaangażowany w rozpowszechnianie wiedzy wśród polskich studentów na temat integracji ekonomicznej. Na początku lat 90. profesor Smith prowadził wykłady dla studentów Wydziału Nauk Ekonomicznych (WNE) UW, a obecnie prowadzi seminarium w Kolegium Europejskim w Natolinie. W tym okresie zostały również nawiązane kontakty naukowe, które zaowocowały wspólnymi projektami badawczymi w ramach programu Action for Cooperation in Economics. Profesor Smith koordynował współpracę w ramach programu TEMPUS i SOCRA-TES. Dzięki niemu w latach 1995-2003 co roku kilku studentów z WNE UW uczestniczyło w studiach magisterskich i uzyskiwało dyplomy Universi-ty of Sussex. Obecnie absolwenci z University of Sussex są najliczniejszą grupą absolwentów uczelni brytyjskich. Profesor Alasdair Smith jest więc jedną z tych postaci, które poprzez działanie "u podstaw" przyczyniły się do pozytywnego zakończenia negocjacji akcesyjnych Polski i miały znaczący wpływ na rozwój polskiej nauki w dziedzinie ekonomii międzynarodowej.

10 marca 2004 r.

Arcybiskup Desmond TUTU

"Tak jak zawsze, tak i teraz przyjmuję to wyróżnienie nie ja sam, lecz w imieniu prawdziwych bohaterów, których zechcieliście Państwo uhonorować: wielu milionów zwykłych ludzi, mieszkańców Południowej Afryki, którzy zmagali się z koszmarem apartheidu. To ci dzielni, nieujarzmieni ludzie prowadzili walkę z nieludzkim systemem. (...) To w ich imieniu przyjmuję to wyróżnienie, bo jak często powtarzam, bywa że wyróżniasz się z tłumu tylko dlatego, że niesie cię na własnych ramionach..." - powiedział w swoim wystąpieniu doktor honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego Arcybiskup Desmond Tutu. Uroczystość nadania tytułu odbyła się w Sali Senatu UW w Pałacu Kazimierzowskim.
Promotor - prof. Jan Milewski (Zakład Badań Politycznych, Prawnych i Społecznych Instytutu Krajów Rozwijających się WGiSR UW) - podkreślił w wygłoszonej laudacji, że w dokonaniach Arcybiskupa "wyrażają się wszystkie najważniejsze cele, którym służy nasz Uniwersytet. Są to wybitne osiągnięcia naukowe (w zakresie Conflict Studies), wytyczenie nowych kierunków badań (Post Conflict Societies), moralny autorytet w świecie (Żyjący Święty), ważna rola w rozwiązywaniu jednego z groźnych konfliktów współczesności (RPA), nowa koncepcja wychowania na uniwersytetach (związanie Peace and Conflict Studies z zasadami chrześcijańskimi)".
Prof. Andrzej Richling, Dziekan Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych (jednostki, która wnioskowała o nadanie tytułu) wyraził dumę z faktu nadania najwyższej godności uniwersyteckiej wybitnemu intelektualiście, autorytetowi moralnemu, laureatowi pokojowej nagrody Nobla, "twórcy koncepcji wolnego społeczeństwa, w którym ludzkość rozwija się przy założeniu obecności Boga w każdym człowieku (...), twórcy i przewodniczącemu Truth i Reconcillation Commission, której zasługi w zwalczaniu zjawiska apartheidu i jego społecznych konsekwencji trudno jest przecenić".
Arcybiskup Desmond Tutu urodził się w 1931 r. w Klerksdorp w Południowej Afryce, gdzie jego ojciec był dyrektorem szkoły. W wieku lat 12 spotkał anglikańskiego zakonnika, ojca Trevora Huddlestona, który miał na niego wielki wpływ.
Po ukończeniu Johannesburg Bantu High School Desmond Tutu postanowił pójść w ślady swojego ojca i zostać nauczycielem. Najpierw ukończył Pretoria Bantu Normal College, a w 1954 r. uzyskał dyplom University of South Africa. Przez kolejne trzy lata pracował jako nauczyciel. Poznał wtedy swoją przyszłą żonę Leah Nomalizo, z którą ożenił się w 1955 r. Mają trzy córki i syna.
W 1958 r. postanowił studiować teologię, a w 1960 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Lata 1962-66 poświęcił na dalsze studia teologiczne w Wielkiej Brytanii, zakończone uzyskaniem tytułu magistra teologii. Po ukończeniu studiów wrócił do Afryki na pięć lat, aby nauczać teologii na uniwersytetach w Botswanie, Lesotho i Suazi. Po tym okresie ponownie wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w teologicznym instytucie w Londynie.
W 1975 r. został mianowany Dean of St. Mary's Cathedral w Johannesburgu. Był pierwszym czarnoskórym an-glikaninem na tym stanowisku. W latach 1976-78 piastował urząd biskupa Lesotho, a w 1978 r. został pierwszym czarnoskórym Sekretarzem Generalnym South African Council of Churches (SACC), reprezentującym wszystkie najważniejsze Kościoły chrześcijańskie w RPA. Pod jego rządami SACC stał się ważną instytucją w życiu politycznym i religijnym RPA; przede wszystkim zapewniał pomoc ofiarom apartheidu. Z powodu jego kontrowersyjnych, niepochlebnych wypowiedzi na temat tego systemu rządzenia odmawiano mu przez wiele lat wydania paszportu, uniemożliwiając wyjazdy zagraniczne. Dopiero w 1982 r. pod naciskiem międzynarodowej opinii publicznej uchylono ten zakaz. Jego walka o sprawiedliwość społeczną i o zniesienie rasowych podziałów została uhonorowana w 1984 r., gdy otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla.
Desmond Tutu za swój cel uważał zawsze "demokratyczne i sprawiedliwe społeczeństwo pozbawione rasowych podziałów". Aby ten cel spełnić, za konieczne uważał następujące warunki: równe prawa cywilne dla wszystkich, zniesienie obowiązującego w RPA prawa paszportowego, powszechny system edukacji i zaprzestanie przymusowych deportacji z RPA do tzw. homelands.
W 1985 r. Desmond Tutu został biskupem Johannesburga, a w rok później arcybiskupem Kapsztadu. Piastując te stanowiska zrobił bardzo dużo, aby zbliżyć do siebie białych i czarnych anglikanów w RPA. W 1987 r. wybrano go na Prezydenta Ali Africa Conference of Churches, a w 1988 r. na Kanclerza University of Western Cape.
Desmond Tutu otrzymał honorowe doktoraty z najsłynniejszych uczelni świata, w tym z: Han/ardu, Oxfordu, Cambridge, Columbii, Yale, Emory, the Ruhr, Kent, Aberdeen, Sydney, Fribourg (Szwajcaria), Cape Town, Witwatersrand i University of South Africa. Wśród licznych nagród i wyróżnień jakie otrzymał, znajdują się: Order for Meritorious Se-rvice Award Nelsona Mandeli, nagroda Arcybiskupa Canterbury, Prix d'Athene Fundacji Onassisa. Obecnie oficjalnie jest na emeryturze, ale posiada prywatne biuro w Kapsztadzie.
Jego ostatnia książka "No future without Forgiveness" została wyróżniona wieloma nagrodami w Stanach Zjednoczonych i Europie.