Grigiri Eduardowicz Zenger (1853-1919)
Rektor w 1897-99

Jego zainteresowania starożytną literaturą rzymską wykształciły się podczas studiów uniwersyteckich w Petersburgu. Pod koniec lat siedemdziesiątych został wykładowcą historii literatury starożytnej w Instytucie Historyczno- Filologicznym w Nieżynie, gdzie dyrektorem był Mikołaj Aleksiejewicz Ławrowski (późniejszy rektor UW). Ok. 1885 r. Zenger przybył do Warszawy, gdzie często pisał do „Warszawskich Uniwersyteckich Izwiestii”. W 1894 r. zdobył tytuł doktora, a trzy lata później nominacje na stanowisko rektora. Wyrobił sobie markę dobrego i posłusznego carskiego administratora, dzięki czemu otrzymał kolejne awanse: w 1900 r. został dyrektorem Warszawskiego Okręgu Naukowego, a w 1902 r. awansował na ministra oświaty. Był pierwszym rektorem z Warszawy, który zaszedł na tak ważne stanowisko. Jako ambitny minister postulował reformy, co zawarł w pięciotomowym raporcie na ten temat.
Rok po dymisji w 1904 r., został senatorem, ale jego wpływy polityczne nie były już tak duże.

Autor: dr Robert Gawkowski (Muzeum UW)

Informujemy, że pełniejsze biografie rektorów naszej uczelni publikowane są w biuletynie „Uniwersytet Warszawski”. Obecnie autor, wspólnie z Wydawnictwami Uniwersytetu Warszawskiego przygotowuje książkową wersję pt. „Poczet rektorów UW”

Książka ma ukazać się w ramach serii „200 lat UW”. Zawierać będzie ponad 40 życiorysów JM Rektorów UW. Planowane wydanie książki w 2013 r.