Paweł Iwanowicz Kowalewskij (1850-1923)
Rektor w latach 1894-96

Polskie nazwisko nosił po pra, pra... dziadku, polskim szlachcicu, który osiadł na ziemi charkowskiej w poł. XVII w. Paweł Iwanowicz nauki pobierał w prawosławnym seminarium duchownym w Jekaterynosławiu. Studia medyczne skończył w 1874 r. na Uniwersytecie Charkowskim. Interesował się psychiatrią i tej dziedzinie poświęcił swe badania. Zanim przyjechał do Warszawy, był kierownikiem katedry psychiatrii na swojej macierzystej uczelni.
Rektorem UW był od listopada 1894 do początków 1896. Według niektórych źródeł, powodem tak krótkiego pobytu w Warszawie był konflikt z antypolskim kuratorem Apuchtinem.
Po wyjeździe z Kongresówki osiadł na dłużej w Kazaniu, gdzie otrzymał etat profesora psychiatrii. Od 1905 praktykował jako lekarz zdrojowy na Kaukazie. Zmarł kilka lat po wybuchu rewolucji październikowej.

Autor: dr Robert Gawkowski (Muzeum UW)

Informujemy, że pełniejsze biografie rektorów naszej uczelni publikowane są w biuletynie „Uniwersytet Warszawski”. Obecnie autor, wspólnie z Wydawnictwami Uniwersytetu Warszawskiego przygotowuje książkową wersję pt. „Poczet rektorów UW”

Książka ma ukazać się w ramach serii „200 lat UW”. Zawierać będzie ponad 40 życiorysów JM Rektorów UW. Planowane wydanie książki w 2013 r.