Piotr Aleksiejewicz Ławrowski (1827-1886)
Rektor w latach 1869-1873

Urodził się w środkowej Rosji w zubożałej rodzinie ziemiańskiej. Zdobył wykształcenie filologiczne i jako slawista rozpoczął pracę na uniwersytecie w Charkowie. Jego prace naukowe na tematy językoznawcze dały mu pewien rozgłos, co spowodowało przyjęcie go do Petersburskiej Akademii Nauk. Został też Radcą Stanu w czasach cara Aleksandra II.

Pod koniec 1869 r. został mianowany rektorem UW, stając się pierwszym Rosjaninem stojącym na czele uczelni. W 1870 r. wydał swoje najcenniejsze dzieło: słownik serbsko-rosyjski.

Po odwołaniu ze stanowiska rektora UW w 1873 r. został kuratorem okręgu szkolnego w Orenburgu, a potem w Odessie. Ciekawostką jest fakt, że kilka lat po Piotrze Ławrowskim, rektorem UW mianowano jego rodzonego brata - Mikołaja. Do dziś, jest to jedyny przypadek, by na czele UW stały osoby tak blisko spokrewnione i noszące to samo nazwisko.

Autor: dr Robert Gawkowski (Muzeum UW)

Informujemy, że pełniejsze biografie rektorów naszej uczelni publikowane są w biuletynie „Uniwersytet Warszawski”. Obecnie autor, wspólnie z Wydawnictwami Uniwersytetu Warszawskiego przygotowuje książkową wersję pt. „Poczet rektorów UW”

Książka ma ukazać się w ramach serii „200 lat UW”. Zawierać będzie ponad 40 życiorysów JM Rektorów UW. Planowane wydanie książki w 2013 r.