Stefan Pieńkowski (1883-1953)
Rektor w latach 1925-26, 1933-36 oraz 1945-47

Z powodu niedostatków finansowych po ukończeniu gimnazjum w Warszawie podjął pracę. Dopiero mając 21 lat rozpoczął studia elektrotechniczne w Liege. W 1910 r. uzyskał stopień doktora nauk fizyczno-matematycznych. Przez okres I wojny światowej przebywał w Belgii, gdzie napisał pierwsze rozprawy naukowe.

W 1919 r. przybył do Warszawy i rozpoczął pracę jako kierownik Katedry Fizyki Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego. Talentom organizacyjnym Pieńkowskiego uczelnia zawdzięcza szybkie otwarcie nowej placówki - gmachu fizyki doświadczalnej przy ul. Hożej w 1921 r.

Był trzykrotnie rektorem - w 1933 r. pierwszym, który zgodnie z nowym prawem, piastował tę godność przez trzyletnią kadencję.

W czasie wojny uczestniczył w tajnym nauczaniu, a od 1941 r. stał na czele konspiracyjnego Wydziału Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Po wojnie, w 1946 r. jako znany fizyk obserwował eksperymentalne wybuchy atomowe na atolu Bikini. W 1953 r. został dyrektorem nowostworzonego Instytutu Fizyki PAN. Jego imieniem nazwano gimnazjum w Piątku- w miejscowości w pobliżu której uczony się urodził.

Autor: dr Robert Gawkowski (Muzeum UW)

Informujemy, że pełniejsze biografie rektorów naszej uczelni publikowane są w biuletynie „Uniwersytet Warszawski”. Obecnie autor, wspólnie z Wydawnictwami Uniwersytetu Warszawskiego przygotowuje książkową wersję pt. „Poczet rektorów UW”

Książka ma ukazać się w ramach serii „200 lat UW”. Zawierać będzie ponad 40 życiorysów JM Rektorów UW. Planowane wydanie książki w 2013 r.