|
[Drukuj]
Józef Brudziński (1874 -1917)
Rektor w latach 1915-17
Po ukończonym gimnazjum w Warszawie, w 1891 r. wyjechał na studia
medyczne do Dorpatu i Moskwy. W 1897 r. przez kilka miesięcy praktykował w
szpitalach pediatrycznych zachodniej Europy. Po powrocie do kraju pracował
jako lekarz, od 1903 na stanowiskach dyrektorskich w szpitalach Łodzi i
Warszawy. Doktorat uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1909 r.
Uznawany za prekursora nowoczesnej polskiej pediatrii.
Jesienią 1915 r. został przez niemieckiego gubernatora mianowany Rektorem
UW. Uczelnia odzyskała wówczas polski charakter i na podstawie nowego
prawa rektor był już wybierany.
Brudziński był też członkiem Komitetu Obywatelskiego Miasta Warszawy i
pierwszym prezesem Rady Miejskiej (1916 r.). W 1917 r. usiłował działać
jedynie legalnymi metodami, stąd między lubianym do tej pory rektorem a
studencką młodzieżą zaczął narastać spór.
Jesienią 1917 r. załamany wypadkami politycznymi (aresztowanie Piłsudskiego)
i postępującą chorobą, nie przyjął kolejnego wyboru na rektora. Miesiąc później
zmarł.
Autor: dr Robert Gawkowski (Muzeum UW)
Informujemy, że pełniejsze biografie rektorów naszej uczelni publikowane
są w biuletynie „Uniwersytet Warszawski”. Obecnie autor, wspólnie z
Wydawnictwami Uniwersytetu Warszawskiego przygotowuje książkową wersję
pt. „Poczet rektorów UW”
Książka ma ukazać się w ramach serii „200 lat UW”. Zawierać będzie
ponad 40 życiorysów JM Rektorów UW. Planowane wydanie książki w 2013 r.
|