Wydział Polonistyki

Badania Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego prowadzone są w następujących dziedzinach:

• literaturoznawstwo polonistyczne,
• kulturoznawstwo,
• językoznawstwo polonistyczne,
• językoznawstwo ogólne,
• literatura, kultura i język krajów południowo- i zachodniosłowiańskich,
• filologia klasyczna,
• literatura, kultura i język krajów bałtyckich.

Każda z tych dyscyplin jest uprawiana w zakresie zarówno badań podstawowych, jak i stosowanych. Szczegółowy wykaz obszarów badawczych Wydziału kształtuje się następująco:

• literaturoznawstwo polonistyczne: historia i teoria literatury, wersologia, antropologia literatury, estetyka poszczególnych epok historycznoliterackich, literatura okolicznościowa i użytkowa, literatura dla dzieci i młodzieży, związki literatury polskiej z literaturą europejską (głównie włoską, francuską, niemiecką, rosyjską), edytorstwo, literatura porównawcza, związki literatury ze sztuką (zwłaszcza z malarstwem);

• językoznawstwo polonistyczne: historia języka polskiego, współczesny język polski – system gramatyczny, system leksykalny, wpływy obce, opis leksykograficzny polszczyzny – słowniki gniazdowe, objaśniające, normatywne, tematyczne; językoznawstwo porównawcze, np. polsko-niemieckie, polsko-francuskie, język polski poza granicami kraju, np. polszczyzna na Litwie, w Kazachstanie, językoznawstwo stosowane, np. pragmalingwistyka, komunikatywizm, socjolingwistyka, psycholingwistyka, język mediów elektronicznych, język dyskursu politycznego, kultura języka polskiego; logopedia; edytorstwo leksykograficzne; glottodydaktyka;

• kultura polska XX i początku XXI wieku (m.in. teatr, film, malarstwo, książka, kultura codzienności); kultura Słowiańszczyzny zachodniej i południowej (problemy tożsamości, stereotypy, osiągnięcia w zakresie kultury materialnej i duchowej);

• europejska łacińskojęzyczna wspólnota kulturalna, literatura i kultura antyczna, studia nad składnią języka łacińskiego, zastosowanie współczesnych teorii syntaktycznych do opisu łaciny, dziedzictwo greckie, bizantyjskie i nowogreckie, historia nauczania języków klasycznych, wiedza o antyku;

• języki i literatury oraz kultury zachodnio- i południowosłowiańskie: Słowacji, Czech, Moraw, Łużyc, Bułgarii, Macedonii, Serbii, Czarnogóry, Chorwacji, Bośni;

• językoznawstwo ogólne, m.in. opis współczesnych systemów języków krajów europejskich;
• języki, literatury i kultura krajów bałtyckich: Litwy, Łotwy i Estonii;
• problemy pogranicza etnicznego polsko-litewskiego, polsko-ukraińskiego oraz polsko-białoruskiego.

We wszystkich tych dziedzinach i zakresach pracownicy Wydziału prowadzą aktywną działalność naukową, co znajduje odzwierciedlenie w tematyce i liczbie projektów badawczych realizowanych w ramach badań statutowych, konferencjach naukowych i liczbie publikacji. Dzięki prowadzonym badaniom powstało wiele opracowań w postaci książek autorskich, rozdziałów monografii, rozpraw oraz artykułów publikowanych w prestiżowych czasopismach o zasięgu międzynarodowym. W wielu przypadkach są to badania interdyscyplinarne. Zgodnie z ideą wspólnoty akademickiej, na którą składają się łączone projekty naukowo-dydaktyczne, realizowane są tematy np. z dziedziny historii literatury, teorii literatury i komparatystyki literackiej, jak również językoznawstwa i kulturoznawstwa krajów słowiańskich, bałtyckich i azjatyckich.